Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

മുൻവശത്ത് നീലമഷിയിൽ ഒരു അക്ഷരം മാത്രം:

എ

അത് തന്റെ പേരല്ലെന്ന് അഞ്ജലി സ്വയം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. ഒരു അടയാളം മാത്രം.

“നിനക്കുള്ളതാണ്,” മാഷ് പറഞ്ഞു.

അവൾ കവർ വാങ്ങി.

“ഇവിടെവെച്ച് വായിക്കണോ?”

“നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളിടത്ത്.”

“ആരാണ് എഴുതിയത്?”

“കവറിനകത്ത് നോക്കിയാൽ ചിലപ്പോൾ അറിയാം.”

“പേര് എഴുതിയിട്ടുണ്ടോ?”

“അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ നമ്മുടെ പരിപാടി ആദ്യ ആഴ്ചതന്നെ പരാജയപ്പെട്ടെന്ന് കരുതാം.”

അഞ്ജലി കവറിന്റെ അരികിലൂടെ വിരലോടിച്ചു. വിലകുറഞ്ഞ കടലാസ്. പശ ശരിയായി ഒട്ടാത്തതിനാൽ ഒരു മൂല അല്പം തുറന്നിരുന്നു.

“മാഷ് വായിച്ചോ?”

“ഇല്ല. അത് നിനക്ക് മാത്രം ഉള്ളതാണ്.”

“എങ്ങനെയാണ് എനിക്കിതു എഴുതിയ ആള്?”

“അത് നീ തീരുമാനിക്കണം.”

അവൾ ഉടനെ തുറക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. എന്നാൽ പത്രം വായിക്കുന്ന വയോധികർ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആരും അവളെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും എല്ലാവരും കാത്തുനിൽക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.

അവൾ കവർ പുസ്തകത്തിനുള്ളിൽ വെച്ചു.

“ഞാൻ വീട്ടിൽ പോയി വായിക്കും.”

“കത്തുകൾക്ക് വീട്ടിലെത്തുന്നതുവരെ ക്ഷമയുണ്ടാകും,” ഗോപാലൻ മാഷ് പറഞ്ഞു. “വായിക്കുന്നവർക്കാണ് സാധാരണ ഇല്ലാത്തത്.”

അഞ്ജലി മറുപടി പറയാതെ പുതിയൊരു പുസ്തകം തിരഞ്ഞെടുത്തു. അത് എന്ത് പുസ്തകമാണെന്ന് പോലും ശരിയായി ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. രജിസ്റ്ററിൽ ഒപ്പിട്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയശേഷം അവൾ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിക്കു പകരം തോടിനരികിലെ ആളൊഴിഞ്ഞ ഭാഗത്തേക്കു നടന്നു.

ഒരു വലിയ മാവിന്റെ ചുവട്ടിൽ പഴയ കൽപ്പടവുണ്ടായിരുന്നു. വെള്ളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്ന പടികളുടെ പകുതി പായൽ മൂടി. അടുത്തൊരിടത്തും വീടുകളില്ല. അകലെയുള്ള പാടത്ത് കർഷകർ ജോലി ചെയ്യുന്നതു കാണാം. അവരുടെ ശബ്ദം ഇവിടെ വ്യക്തമായി എത്തുന്നില്ല.

അഞ്ജലി മുകളിലെ പടിയിൽ ഇരുന്നു.

പുസ്തകം തുറന്ന് കവർ പുറത്തെടുത്തു. ഹൃദയമിടിപ്പ് വിഡ്ഢിത്തമാണെന്ന് അവൾക്കു തോന്നി.