Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

അയാൾ കാത്തുനിന്നു. അവൾ നന്ദി പറഞ്ഞപ്പോൾ തലകുനിച്ചു.

ഈ ഗ്രാമത്തിൽ വഴികൾ വളരെ ചെറുതായിരുന്നതിനാൽ മനുഷ്യർ പരസ്പരം വഴികൊടുക്കേണ്ടിവന്നു. ചിലപ്പോൾ നിൽക്കേണ്ടിവന്നു. ചിലപ്പോൾ മറ്റൊരാൾ ആദ്യം കടക്കുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കേണ്ടിവന്നു. പട്ടണത്തിലെ തിരക്കിനിടയിൽ ആരും ആരെയും നോക്കാതിരുന്നതിൽ നിന്ന് എത്ര വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു അത്.

ഗ്രന്ഥശാലയുടെ വാതിൽ തുറന്നുകിടന്നു.

അകത്തു രണ്ട് വയോധികർ പത്രം വായിച്ചിരുന്നു. ഗോപാലൻ മാഷ് മേശയ്ക്കു പിന്നിൽ രജിസ്റ്റർ എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അഞ്ജലി കയറിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം കണ്ണടയുടെ മുകളിലൂടെ നോക്കി.

“പുസ്തകം ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ?”

“ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.”

“അവസാനം?”

“അത്രയില്ല.”

“നമ്മൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ അവസാനിച്ചാൽ ജീവിതമല്ല. നമ്മൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ അവസാനിച്ചാൽ പലപ്പോഴും നല്ല സാഹിത്യവുമല്ല.”

അഞ്ജലി പുസ്തകം മേശപ്പുറത്തുവെച്ചു. ഗോപാലൻ മാഷ് അതിന്റെ തിരികെവരവ് രജിസ്റ്ററിൽ കുറിച്ചു.

അദ്ദേഹം മറ്റൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.

അഞ്ജലി അലമാരയ്ക്കുമുന്നിലേക്ക് നടന്നു. ഒരു പുസ്തകം പുറത്തെടുത്തു. അതിന്റെ പുറംചട്ട വായിച്ചു. തിരിച്ചുവെച്ചു. മറ്റൊന്ന് എടുത്തു. അതിലെ ആദ്യവരി മൂന്ന് തവണ വായിച്ചിട്ടും മനസ്സിലായില്ല.

മാഷ് തന്നെ വിളിക്കുമെന്നായിരുന്നു പ്രതീക്ഷ.

വിളിച്ചില്ല.

മരപ്പെട്ടി പതിവുസ്ഥലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനരികിൽ കവറുകളുടെ ഒരു കെട്ടും. അഞ്ജലി അവിടേക്ക് നോക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും മടങ്ങിപ്പോയി.

അവൾ ഒടുവിൽ മേശയ്ക്കരികിലെത്തി.

“മാഷേ.”

“എന്താ?”

“നിങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ തവണ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞില്ലേ?”

“ഞാൻ പല കാര്യങ്ങളും പറയും. അതിൽ ഭൂരിഭാഗവും ആരും ഓർക്കാറില്ല.”

“കത്തിന്റെ കാര്യം.”

“ഓ, അതോ.”

ഗോപാലൻ മാഷ് രജിസ്റ്ററിന്റെ താളുകൾ പതുക്കെ തിരിച്ചു. പിന്നെ മേശയ്ക്കടിയിലെ ചെറിയ ഡ്രോയർ തുറന്നു.

അഞ്ജലിയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അല്പം വേഗത്തിലായി.

അദ്ദേഹം ഒരു വെളുത്ത കവർ എടുത്തു. കവറിന്റെ