Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

ഓരോ ചലനത്തിനും ഇടയിൽ കൃത്യമായൊരു നിശ്ശബ്ദതയുണ്ടായിരുന്നു.

വാക്കുകൾക്കിടയിലെ ഒഴിഞ്ഞ ഇടംപോലെ.

അഞ്ജലി പുസ്തകം അടച്ചു.

അടുത്ത വ്യാഴാഴ്ച വരാൻ ഇനിയും ആറുദിവസം.

അധ്യായം 4: ഒന്നാമത്തെ കത്ത്

വ്യാഴാഴ്ച എത്താൻ അസാധാരണമായി കൂടുതൽ സമയം എടുത്തതുപോലെ അഞ്ജലിക്ക് തോന്നി.

ഇതിനിടെ അവൾ പുതിയ സ്കൂളിൽ ചേർന്നു. കെട്ടിടം പഴയതായിരുന്നു. ജനലുകൾക്ക് ചില്ലുകളില്ല, മരപ്പാളികൾ മാത്രം. മഴക്കാലത്ത് അവ അടച്ചാൽ ക്ലാസ്മുറി ഇരുണ്ടുപോകുമെന്ന് അടുത്തിരുന്ന പെൺകുട്ടി പറഞ്ഞു.

അധ്യാപകർ അവളുടെ പഴയ സ്കൂളിനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു. കുട്ടികൾ അവളുടെ ഉച്ചാരണം ശ്രദ്ധിച്ചു. ഇടവേളയിൽ രണ്ടുപേർ അടുത്തുവന്ന് പേര് ചോദിച്ചു. ഒരാൾ അച്ഛന്റെ ജോലി എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചു.

മറ്റൊരാൾ അവരുടെ ക്വാർട്ടേഴ്സിൽ രാത്രി കറന്റ് വരുമോ എന്ന് അന്വേഷിച്ചു.

അഞ്ജലി വിനയത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു. പക്ഷേ ബെൽ മുഴങ്ങിയപ്പോൾ പഴയ കൂട്ടുകാരികളുടെ ചിരി ഓർമ്മ വന്നു. പരിചിതമായ ഒരാളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിപ്പോകാൻ കഴിയാത്തതിന്റെ ശൂന്യത വീണ്ടും അനുഭവപ്പെട്ടു.

വ്യാഴാഴ്ച സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞയുടൻ അവൾ വീട്ടിലെത്തി യൂണിഫോം മാറ്റി.

“എവിടേക്കാണ്?” അമ്മ ചോദിച്ചു.

“ലൈബ്രറിയിലേക്ക്.”

“ഇപ്പോഴോ?”

“പുസ്തകം മാറ്റണം.”

“കഴിഞ്ഞ ദിവസം കൊണ്ടുവന്നതു തീർന്നോ?”

“തീർന്നു.”

അത് രണ്ട് ദിവസം മുൻപേ തീർന്നിരുന്നു. ശേഷിച്ച ദിവസങ്ങളിൽ അവൾ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഭാഗങ്ങൾ വീണ്ടും വായിച്ചു. പുസ്തകം മടക്കിക്കൊടുക്കാൻ വൈകിക്കാമായിരുന്നു. പക്ഷേ വ്യാഴാഴ്ച വരണമെന്ന് ഗോപാലൻ മാഷ് പറഞ്ഞിരുന്നു.

കത്ത് ഉണ്ടായേക്കാം.

ആ വാക്കുകൾ ഓർത്തപ്പോൾ അവളുടെ നടത്തം വേഗത്തിലായി. പിന്നെ സ്വന്തം ആവേശം ആരെങ്കിലും കണ്ടുപിടിക്കുമെന്നപോലെ പതുക്കെയാക്കി.

പാലത്തിനടുത്തെത്തിയപ്പോൾ മറുവശത്ത് ഒരാൾ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കൈയിൽ സൈക്കിളും അതിന്റെ പിന്നിൽ കെട്ടിയ അരിച്ചാക്കും. അഞ്ജലി കടന്നുപോകുന്നതുവരെ