Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

മഴ ഇഷ്ടമാണോ എന്നുചോദിച്ചാൽ കൃത്യമായി പറയാൻ കഴിയില്ല. മഴപെയ്യുമ്പോൾ ചിലരുടെ വീടുകൾ ചോരും. ചിലർക്ക് ജോലി കിട്ടാതാകും. ചില കുട്ടികൾക്ക് സ്കൂളിൽ പോകാനാകില്ല. അതുകൊണ്ട് മഴയെ സുന്ദരമെന്നുമാത്രം വിളിക്കുന്നത് നീതിയല്ല.

പക്ഷേ രാത്രി എല്ലാവരും ഉറങ്ങിയശേഷം മഴ പെയ്യുമ്പോൾ ലോകം കുറച്ചുനേരത്തേക്ക് പുതുതായതുപോലെ തോന്നും. പകലിലെ പൊടി കഴുകിപ്പോകും. ആളുകൾ പറഞ്ഞ മോശം വാക്കുകളും ചെയ്ത തെറ്റുകളും വെള്ളത്തിൽ ഒലിച്ചുപോകുമെന്നു തോന്നും.

പിറ്റേന്ന് ഉണരുമ്പോൾ ഒന്നും യഥാർത്ഥത്തിൽ മാറിയിട്ടുണ്ടാവില്ല. എങ്കിലും മാറാൻ കഴിയും എന്നൊരു തോന്നൽ മാത്രം ശേഷിക്കും.

നിങ്ങൾക്ക് മഴയുടെ ഏതു ശബ്ദമാണ് ഏറ്റവും ഇഷ്ടം?

മറുപടി എഴുതണമെന്ന നിർബന്ധമില്ല. എഴുതാൻ തോന്നിയാൽ മാത്രം എഴുതുക.

സ്നേഹത്തോടെ എന്നെഴുതുന്നത് ഇപ്പോൾ ശരിയാണോ എന്നറിയാത്തതിനാൽ,

എൻ.

അഞ്ജലി അവസാനത്തെ അക്ഷരത്തിലേക്ക് നോക്കിനിന്നു.

എൻ.

അത് പേരിന്റെ ആദ്യക്ഷരമായിരിക്കുമോ? അതോ അവൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത അടയാളം മാത്രമോ? ‘അവൻ’ എന്ന് എന്തുകൊണ്ടാണ് കരുതിയത്? കൈയക്ഷരം കണ്ടിട്ടോ? ചിന്തകളുടെ സ്വഭാവം കൊണ്ടോ? ഒരുപക്ഷേ ഒരു പെൺകുട്ടിയായിരിക്കാം.

അവൾ കത്ത് വീണ്ടും ആദ്യം മുതൽ വായിച്ചു.

ആദ്യവായനയിൽ വാക്കുകളാണ് ശ്രദ്ധിച്ചത്. രണ്ടാമത്തെ വായനയിൽ ആ വാക്കുകൾക്കു പിന്നിലുള്ള ആളെ കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചു. മഴയെ സുന്ദരമെന്നു പറയുന്നതിനുമുമ്പ് ചോരുന്ന വീടുകളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്ന ഒരാൾ.

രാത്രിയിൽ ലോകം പുതുതാകുമെന്ന് വിശ്വസിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരാൾ. സ്വന്തം വികാരങ്ങളെ നേരെ പറയാതെ വെള്ളത്തിലെ വൃത്തങ്ങളെക്കുറിച്ച് എഴുതുന്ന ഒരാൾ.

അഞ്ജലിക്ക് ചെറിയൊരു നിരാശയും തോന്നി.

കത്തിൽ അവളെക്കുറിച്ച് ഒന്നും ചോദിച്ചിട്ടില്ല. പേരോ വീടോ സ്കൂളോ ഒന്നും. മഴയുടെ ശബ്ദത്തെക്കുറിച്ചു മാത്രം.

പക്ഷേ അതുതന്നെയാകാം അവൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്.

പുതിയ സ്ഥലത്ത് എത്തിയതുമുതൽ