Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

എല്ലാവരും ഒരേ ചോദ്യങ്ങളായിരുന്നു ചോദിച്ചത്. എവിടെ നിന്നാണ് വന്നത്? അച്ഛൻ എന്തുചെയ്യുന്നു? ഏതു ക്ലാസിലാണ്? പഴയ സ്കൂളിൽ എത്ര മാർക്ക് കിട്ടി? എൻ. അതൊന്നും ചോദിച്ചില്ല.

അവൾക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള മഴയുടെ ശബ്ദമേതാണ് എന്നാണ് ചോദിച്ചത്.

അഞ്ജലി താളുകൾ മടക്കി കവറിലാക്കി. വീട്ടിലേക്കു നടക്കുമ്പോൾ മറുപടി എഴുതില്ലെന്ന് തീരുമാനിച്ചു.

ഇത് ഗോപാലൻ മാഷിന്റെ ഒരു കളി മാത്രമാണ്. പരിചയമില്ലാത്ത ആളുകളെ സുഹൃത്തുക്കളാക്കാനുള്ള ശ്രമം. അതിനുവേണ്ടി താൻ വിചാരിച്ചിരുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഒരു അപരിചിതനോട് തുറന്നെഴുതേണ്ടതില്ല.

പാലം കടക്കുമ്പോഴേക്കും അവൾ മറുപടിയുടെ ആദ്യവരി മനസ്സിൽ എഴുതിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ അമ്മ ചോദിച്ചു:

“എന്താണ് വൈകിയത്?”

“പുസ്തകം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ സമയം പോയി.”

“മറ്റൊന്നുമില്ലേ?”

അഞ്ജലി ഞെട്ടി അമ്മയെ നോക്കി.

“എന്ത്?”

“കൈയിൽ ആ കവർ എന്താണ്?”

അവൾ ഉടനെ കവർ പുസ്തകത്തിനുള്ളിലേക്ക് തള്ളി.

“ലൈബ്രറിയിലെ അറിയിപ്പാണ്.”

“എന്ത് അറിയിപ്പ്?”

“പുസ്തകം വൈകിയാൽ പിഴയുണ്ടെന്ന്.”

അമ്മ സംശയത്തോടെ നോക്കിയെങ്കിലും കൂടുതൽ ചോദിച്ചില്ല.

അഞ്ജലി മുറിയിലേക്കുപോയി വാതിൽ ചാരി. കത്ത് പെട്ടിക്കുള്ളിലെ വസ്ത്രങ്ങൾക്കടിയിൽ ഒളിപ്പിച്ചു. പിന്നെ അത് അവിടെവെച്ചാൽ മടക്കുകൾ വരുമെന്നു തോന്നി എടുത്തു. സ്കൂൾപുസ്തകത്തിനുള്ളിൽ വെച്ചാൽ ആരെങ്കിലും കാണാം. ഒടുവിൽ പഴയ ഡയറിയുടെ നടുവിൽ സൂക്ഷിച്ചു.

അത്താഴം കഴിക്കുമ്പോഴും കത്തിലെ വരികളുടെ അർഥം മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി.

ചില ഓർമ്മകളും അങ്ങനെയാണ്.

മാറാൻ കഴിയും എന്നൊരു തോന്നൽ മാത്രം ശേഷിക്കും.

ആരാണ് ഇങ്ങനെ എഴുതുന്നത്?

സ്കൂളിലെ ആരെങ്കിലും ആയിരിക്കുമോ? ഗ്രാമത്തിലെ ഏതെങ്കിലും പെൺകുട്ടിയോ? വായനശാലയിൽ വന്നുപോകുന്ന കോളേജ് വിദ്യാർത്ഥിയോ? പ്രായം ഏകദേശം തന്റെതാണെന്നാണ് ഗോപാലൻ മാഷ് പറഞ്ഞത്. ആ വിവരം സത്യമാണോ?

രാത്രി മഴ തുടങ്ങി.