Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

ഓർമ്മയില്ല. ഒരുപക്ഷേ അയാളാണ് മനസ്സിൽ ആ രൂപം സൃഷ്ടിച്ചത്.

അവൾ മറുപടി എഴുതുമോ?

അത് ചിന്തിക്കുമ്പോഴെല്ലാം സ്വന്തം വിഡ്ഢിത്തത്തിൽ നവീന് ചിരി വന്നു. താൻ കത്തെഴുതിയത് മറുപടി പ്രതീക്ഷിക്കാതെയാണെന്ന് അവൻ സ്വയം പറഞ്ഞു.

എങ്കിലും ആ ദിവസം സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങുമ്പോൾ അവന്റെ കാലുകൾ ഗ്രന്ഥശാലയിലേക്കുള്ള വഴിയിലേക്കു തിരിഞ്ഞു.

ഗോപാലൻ മാഷ് വാതിൽക്കൽ ഇരുന്ന് പഴയ പുസ്തകങ്ങളുടെ പട്ടിക തയ്യാറാക്കുകയായിരുന്നു.

“ഇന്ന് വ്യാഴാഴ്ചയല്ല,” മാഷ് പറഞ്ഞു.

“എനിക്കറിയാം.”

“പിന്നെ?”

“ഒരു പുസ്തകം വേണം.”

“കഴിഞ്ഞ ദിവസം എടുത്തതോ?”

“വായിച്ചു.”

“ആ പുസ്തകം നിന്റെ കൈയിൽ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് സംശയമുണ്ടായിരുന്നു. വായിക്കാനാണോ എടുത്തത്, മറുപടി കാത്തിരിക്കാനാണോ എന്ന്.”

നവീൻ മുഖം തിരിച്ചു.

“എന്ത് മറുപടി?”

ഗോപാലൻ മാഷ് കണ്ണട ഊരി തുണികൊണ്ട് തുടച്ചു.

“ചില ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഉത്തരമാകും.”

“കത്ത് വന്നിട്ടുണ്ടോ?”

അതു ചോദിക്കാതിരിക്കാനായിരുന്നു നവീൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നത്. ചോദ്യം പുറത്തുവന്നശേഷം മടക്കിയെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

മാഷ് അല്പനേരം അവനെ നോക്കി. പിന്നെ മേശയുടെ വലിപ്പ് തുറന്നു.

വെളുത്ത കവറിനു മുകളിൽ നീലമഷിയിൽ എഴുതിയ ‘എൻ’ കണ്ടപ്പോൾ നവീന്റെ മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞ മാറ്റം ഗോപാലൻ മാഷ് ശ്രദ്ധിച്ചു. പക്ഷേ അദ്ദേഹം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

“ഇതാ.”

നവീൻ കവർ കൈയിൽ വാങ്ങി.

“ഇവിടെവെച്ച് വായിക്കുന്നില്ലേ?”

“വീട്ടിൽ പോയിട്ട്.”

“കത്തുകൾക്ക് വീട്ടിലെത്തുന്നതുവരെ ക്ഷമയുണ്ടാകും. വായിക്കുന്നവർക്കാണ് സാധാരണ അത് ഇല്ലാത്തത്.”

“ഈ വാചകം എല്ലാവരോടും പറയുമോ?”

“ഫലിക്കുന്ന വാക്കുകൾ ആവർത്തിക്കുന്നതിൽ തെറ്റില്ല.”

നവീൻ കവർ പുസ്തകത്തിനകത്ത് വെച്ചു. വീട്ടിലേക്കുള്ള നേരായ വഴിയിലൂടെ പോകാതെ തോടിന്റെ ആളൊഴിഞ്ഞ ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു. പഴയൊരു വള്ളം