Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

അമ്മ മിണ്ടാതായി.

രാഘവൻ എണ്ണിയ പണം വീണ്ടും എണ്ണി. പിന്നെ രണ്ടായി തിരിച്ചു. ഒരു ഭാഗം ഷർട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിലും മറ്റേത് മേശപ്പുറത്തെ ചെറിയ പാത്രത്തിലും വെച്ചു.

“മായയുടെ ഫീസ് ഇതിൽനിന്ന് കൊടുക്ക്.”

“അപ്പോൾ അരി?”

“ഇന്ന് വൈകിട്ട് കിട്ടും.”

“മഴ വന്നാൽ യാത്രക്കാർ കുറയും.”

“അരി വരുമെന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ.”

നവീൻ തലകുനിച്ച് കഞ്ഞി കുടിച്ചു.

വീട്ടിലെ പണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സംഭാഷണങ്ങളിൽ താൻ ഇടപെടുന്നത് അച്ഛന് ഇഷ്ടമല്ല. എന്നാൽ പണം എവിടെനിന്നാണ് വരുന്നതെന്നും എവിടേക്കാണ് പോകുന്നതെന്നും ഇടപെടാതെതന്നെ അവന് അറിയാമായിരുന്നു.

തന്റെ അവസാനവർഷ പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞാൽ കോളേജിൽ ചേരണമെന്ന് അധ്യാപകർ പറഞ്ഞു. ചരിത്രം പഠിക്കാനായിരുന്നു നവീന്റെ ആഗ്രഹം. പിന്നീട് അധ്യാപകനാകണം. ഗോപാലൻ മാഷിനെപ്പോലെ കുട്ടികൾക്ക് പുസ്തകങ്ങളെ പരിചയപ്പെടുത്തണം.

അപേക്ഷാഫീസ്, പ്രവേശനഫീസ്, യാത്രാച്ചെലവ്, പുസ്തകങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുമ്പോൾ ആ സ്വപ്നം മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതത്തിൽനിന്ന് കടംകൊണ്ടതുപോലെ തോന്നും.

കഞ്ഞി കുടിച്ചശേഷം നവീൻ യൂണിഫോം ധരിച്ചു. മങ്ങിയ വെളുത്ത ഷർട്ടിന്റെ കോളർ അമ്മ പലതവണ തുന്നിയിരുന്നു. പുസ്തകങ്ങൾ ബാഗിൽവെക്കുമ്പോൾ കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച എഴുതിയ കത്ത് ഓർമ്മ വന്നു.

മഴയെക്കുറിച്ചുള്ള കത്ത്.

അതെഴുതിയത് എന്തിനാണെന്ന് ഇപ്പോഴും വ്യക്തമായിരുന്നില്ല.

തൂലികാസൗഹൃദവേദിയെക്കുറിച്ച് ഗോപാലൻ മാഷ് പറഞ്ഞപ്പോൾ ആദ്യം നവീൻ ചിരിച്ചിരുന്നു.

“ഞാൻ അറിയാത്ത ഒരാൾക്ക് എന്തെഴുതാനാണ്?”

“നീ അറിയുന്നവരോട് പറയാത്ത കാര്യങ്ങൾ,” മാഷ് പറഞ്ഞു.

അതേ മറുപടി തന്നെയായിരിക്കണം മറ്റു പലർക്കും അദ്ദേഹം നൽകിയിട്ടുണ്ടാവുക.

നവീന്റെ പേര് തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ മാഷ് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പുതിയ അംഗത്തിന്റെ അടയാളം ‘എ’ ആണെന്നും അവൾക്ക് മഴയും പഴയ വീടുകളും ഇഷ്ടമാണെന്നും മാത്രം പറഞ്ഞു.

അവൾ.

മാഷ് ലിംഗം വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്നോ? ഇപ്പോൾ നവീന്