Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

സ്ത്രീ നിന്നിരുന്നു.

ചിത്രത്തിന്റെ അരിക് മങ്ങിയിരുന്നെങ്കിലും അവളുടെ ചിരി മാഞ്ഞിരുന്നില്ല.

ഒരിക്കൽ തനിക്കും കത്തുകൾക്കായി കാത്തിരുന്ന ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു.

പറയാനുള്ളത് പറയാതെപോയ ഒരു കാലം.

മറുപടി എഴുതാൻ വൈകിപ്പോയ ഒരു ജീവിതം.

“മാഷേ,” അഞ്ജലി വിളിച്ചു.

അദ്ദേഹം ഓർമ്മയിൽനിന്ന് മടങ്ങിവന്നു.

“എന്താ?”

“അടുത്ത വ്യാഴാഴ്ചവരെ കാത്തിരിക്കാതെ കത്ത് കൊണ്ടുവന്നാൽ കൊടുക്കുമല്ലോ ?”

“തീർച്ചയായും.”

അഞ്ജലി കത്ത് പുസ്തകത്തിനുള്ളിൽ സൂക്ഷിച്ചു. വാതിലിനരികിലെത്തി പുറത്തേക്കു നോക്കി. മഴയിലൂടെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി മങ്ങിയിരുന്നു.

“കുട നേരെ പിടിക്കണം,” മാഷ് പറഞ്ഞു.

അവൾ കുട തുറന്നു.

വായനശാലയുടെ പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ ഒരിക്കൽക്കൂടി കത്ത് തൊട്ടുനോക്കി. കടലാസ് അവിടെ സുരക്ഷിതമാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കി.

ഭാഗം രണ്ട്: അടുക്കുന്ന ദൂരങ്ങൾ

അധ്യായം 9: ഉത്സവവിളക്കുകൾ

ക്ഷേത്രോത്സവം തുടങ്ങുന്നതിന് ഒരാഴ്ച മുമ്പുതന്നെ ഗ്രാമത്തിന്റെ മുഖം മാറിത്തുടങ്ങി.

തോടിനു കുറുകെ നിറമുള്ള കടലാസ് തോരണങ്ങൾ കെട്ടി. ചായക്കടയുടെ മുന്നിൽ ഉത്സവപരിപാടികളുടെ അറിയിപ്പ് പതിച്ചു. രാവിലെ സ്കൂളിലേക്കു പോകുമ്പോൾ അഞ്ജലി ഓരോ ദിവസവും അതു വായിച്ചു.

കഥാപ്രസംഗം, ഗാനമേള, ചാക്യാർകൂത്ത്, കുട്ടികളുടെ നൃത്തപരിപാടി, അവസാനദിവസം വെടിക്കെട്ട്.

ഉത്സവത്തെക്കുറിച്ച് സ്കൂളിൽ സംസാരിക്കാത്തവർ ആരുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഏതു ദിവസം പുതിയ വസ്ത്രം ധരിക്കണം, ആരുടെ വീട്ടിൽ ബന്ധുക്കൾ വരും, ഗാനമേളയ്ക്ക് ഏതു ഗായകരാണ് എത്തുന്നത്, വെടിക്കെട്ട് കാണാൻ ഏത് ഭാഗത്തുനിന്നാൽ നല്ലത് എന്നിങ്ങനെ ചർച്ചകൾ നീണ്ടു.

“നീ വരില്ലേ?” സുമ ചോദിച്ചു.

“അറിയില്ല.”

“എന്താണ് അറിയാത്തത്? എല്ലാവരും വരും.”

“അമ്മയോടും അച്ഛനോടും ചോദിക്കണം.”

“നീ വന്നില്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ വന്നതുകൊണ്ട് പ്രയോജനമില്ല.”

“ക്ഷേത്രോത്സവം കാണാനല്ലല്ലോ ഞങ്ങൾ സ്ഥലംമാറിയത്.”

“എങ്കിലും ഈ നാട്ടിൽ ഇഷ്ടപ്പെടാൻ എന്തെങ്കിലും കിട്ടും.”

അഞ്ജലി മറുപടി