Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]
ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.”
പക്ഷേ വാർത്ത സ്കൂളിന്റെ ചുവരുകൾ കടന്ന് ഗ്രാമത്തിലെത്തി.
ഒരു ദിവസം നവീൻ ചായക്കടയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ രണ്ട് ആൺകുട്ടികൾ സംസാരിക്കുന്നതു കേട്ടു.
“പുതിയ ഓഫീസറുടെ മകളും ആ അരവിന്ദും നല്ല കൂട്ടാണെന്നാ കേട്ടത്.”
“പുളിങ്കൊമ്പാ… പക്ഷേ അവൾക്കു പറ്റിയ ബന്ധം തന്നെയല്ലേ?”
“അവരുടെ കുടുംബങ്ങൾക്കും ഇഷ്ടമാകും.”
നവീൻ ചായ പകുതിയിൽവെച്ച് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ എന്തിനാണ് ദേഷ്യം വന്നതെന്ന് അവന് മനസ്സിലായില്ല.
അഞ്ജലിയും അരവിന്ദും ഒരേ ക്ലാസിലാണ്. സംസാരിക്കും. അവളുടെ കുടുംബത്തിനു യോജിച്ച ആളാണെന്ന് നാട്ടുകാർ കരുതും. അതിൽ തനിക്ക് എന്താണ്?
വൈകുന്നേരം അഞ്ജലി അവന്റെ വള്ളത്തിൽ കയറി. കയ്യിൽ അരവിന്ദ് നൽകിയ ഗണിതനോട്ടുകളുണ്ടായിരുന്നു.
നവീൻ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു.
“പുതിയ പുസ്തകമാണോ?”
“നോട്ടാണ്.”
“ആരുടെ?”
“അരവിന്ദിന്റെ.”
“തിരികെ കൊടുക്കേണ്ടതല്ലേ?”
“അതെ.”
“നനയാതെ നോക്ക്. വിലയുള്ളതായിരിക്കും.”
അഞ്ജലി അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ മാറ്റം ശ്രദ്ധിച്ചു.
“നിനക്ക് എന്താണ്?”
“ഒന്നുമില്ല.”
“രാവിലെ മുതൽ മുഖം വീർപ്പിച്ചുനിൽക്കുന്നു.”
“എന്റെ മുഖം ഇങ്ങനെയാണ്.”
“ആ വാചകം ഞാൻ അമ്മയോടു തല്ലുപിടിക്കുമ്പോൾ പറയാറുണ്ട്.”
“അതുകൊണ്ട് നിനക്ക് മാത്രം ഉപയോഗിക്കാമെന്നില്ല.”
അഞ്ജലി നോട്ടുകൾ ബാഗിലിട്ടു.
“സ്കൂളിൽ ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ?”
“എന്നോട് ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.”
“പിന്നെ?”
“നീ അരവിന്ദിനൊപ്പം കാറിൽ വരുമെന്നു കേട്ടു.”
“ഞാൻ വന്നില്ലല്ലോ.”
“വരുമെന്ന് പറഞ്ഞില്ല. വരുമെന്നു കേട്ടു എന്നാണ്.”
“അതിന് നിനക്കെന്താണ്?”
നവീൻ തുഴ ശക്തിയായി വെള്ളത്തിലിറക്കി.
“എനിക്കൊന്നുമില്ല.”
“അപ്പോൾ എന്തിനാണ് ചോദിക്കുന്നത്?”
“സംസാരിക്കാൻ.”
“വേറെ വിഷയമില്ലേ?”
“ഉണ്ട്.”
“എങ്കിൽ അതു സംസാരിക്കൂ.”
“അരവിന്ദ് നല്ല വിദ്യാർത്ഥിയാണോ?”
അഞ്ജലി അവനെ നോക്കി.
“ഇതാണോ വേറെ വിഷയം?”
നവീൻ മിണ്ടിയില്ല.
അഞ്ജലിയുടെ
💬 Comments
View all comments