Chapter Title : മാന്ത്രിക നിലാവിലെ പെണ്ണടയാളങ്ങൾ 5 [Shan1994] [Climax]

അങ്ങനെ വണ്ടി നിർത്താതെ പോകില്ല.

എന്റെ തലച്ചോറിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ കടന്നുപോയി. ആ ടിപ്പർ ഡ്രൈവർക്ക് നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടതായിരുന്നില്ല. അവൻ കൃത്യമായി എന്റെ കാറിനെ ലക്ഷ്യം വെച്ച് വന്നതായിരുന്നു! എന്നെ... അല്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും ഇല്ലാതാക്കാൻ ആരോ മനപ്പൂർവ്വം പ്ലാൻ ചെയ്ത ഒരു കൊലപാതകശ്രമം!

ആരാണ് ഞങ്ങളെ കൊല്ലാൻ നോക്കുന്നത്? അതോ അഞ്ച് വർഷം ഞാൻ ആശുപത്രിയിലായിരുന്ന സമയത്ത് പുറത്ത് മറ്റെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചിരുന്നോ? എന്റെ തല പുകയാൻ തുടങ്ങി.

കാറിന് മുൻവശത്ത് ചെറിയൊരു ചളുക്കം വന്നതൊഴിച്ചാൽ വേറെ കുഴപ്പങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാൻ തിരികെ കാറിൽ കയറി. ഫാബിയ അപ്പോഴും ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. പരസ്പരം ഒരക്ഷരം പോലും സംസാരിക്കാതെ ഞാൻ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് വീണ്ടും വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.

യാത്രയിലുടനീളം കാറിലെ ആ മരവിപ്പിക്കുന്ന നിശ്ശബ്ദത തുടർന്നു. പക്ഷെ എന്റെ ചിന്തകൾ ആ ഇരുണ്ട റോഡിലൂടെ പാഞ്ഞുപോയ നമ്പർ പ്ലേറ്റില്ലാത്ത ആ ടിപ്പർ ലോറിക്ക് പിന്നാലെയായിരുന്നു.

വലിയുപ്പയുടെ മരണത്തിന്റെ ക്ഷീണവും അപകടത്തിന്റെ നടുക്കവും ഫാബിയയുടെ മുഖത്ത് വല്ലാതെ നിഴലിച്ചിരുന്നു. വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ കാറിന്റെ മുൻവശത്തെ ചളുക്കം കണ്ട് ഉപ്പയും ഇക്കയും വെപ്രാളപ്പെട്ടു.

"ഒന്നുമില്ല ഉപ്പാ... റോഡിലെ വഴുക്കൽ കാരണം വണ്ടി ചെറുതായിട്ടൊന്ന് തെന്നി മൺതിട്ടയിൽ ഇടിച്ചതാ," ഞാൻ എന്റെ സംശയങ്ങൾ മറച്ചുവെച്ചുകൊണ്ട് അവരോട് കള്ളം പറഞ്ഞു.

ഫാബിയ ഒന്നും മിണ്ടാതെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

രാത്രി റൂമിൽ പഴയതുപോലെ കനത്ത മൗനം തന്നെയായിരുന്നു.

വലിയുപ്പയെ നഷ്ടപ്പെട്ടതിന്റെ സങ്കടം ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നിട്ടും അവൾ എന്നോട് ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല.

കട്ടിലിന്റെ ഒരറ്റത്ത് ചുമരിന് അഭിമുഖമായി തിരിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന അവളെ നോക്കി കുറച്ചുനേരം നിന്നതിന് ശേഷം ഞാൻ തറയിൽ വിരിപ്പ് വിരിച്ച് കിടന്നു.

പക്ഷെ എനിക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

എന്റെ ചിന്തകൾ മുഴുവൻ ആ റോഡിലൂടെ പാഞ്ഞുപോയ നമ്പർ പ്ലേറ്റില്ലാത്ത ആ ടിപ്പർ ലോറിയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. ആരായിരിക്കും അത്?

എന്റെ അഞ്ച് വർഷത്തെ ഇരുണ്ട കാലത്ത്, ആ മാനസികാരോഗ്യ കേന്ദ്രത്തിൽ വെച്ച് ഞാൻ അറിയാതെ ഉണ്ടാക്കിയ ഏതെങ്കിലും ശത്രുവാണോ?

ഫാബിയയ്ക്ക് എന്നോടുള്ള പകയാണോ എന്ന് ഞാൻ ഒരുനിമിഷം ചിന്തിച്ചു, പക്ഷെ അല്ല...

കാറിൽ അവളും ഉണ്ടായിരുന്നു. മാത്രവുമല്ല അവൾ ശരിക്കും ഭയന്നിരുന്നു. അപ്പോൾ മറ്റാരോ ആണ്!

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഞാൻ നേരത്തെ തന്നെ ടൗണിലെ കടയിലേക്ക് പോയി. അബിയെയും അജുവിനെയും അങ്ങോട്ടേക്ക് വിളിച്ചു.

അവർ വന്നയുടനെ ഞാൻ ഇന്നലെ രാത്രി നടന്ന സംഭവം അവരോട് പറഞ്ഞു. കേട്ടപ്പോൾ അവർ രണ്ടുപേരും ഞെട്ടിത്തരിച്ചുപോയി.

"നീ