Chapter Title : മാന്ത്രിക നിലാവിലെ പെണ്ണടയാളങ്ങൾ 5 [Shan1994] [Climax]

അവളുടെ അടുത്തായി ചേർന്നുനിന്നു. ബാൽക്കണിയുടെ കൈവരിയിൽ വെച്ചിരുന്ന അവളുടെ വലതുകൈപ്പത്തിക്കുള്ളിലേക്ക് ഞാൻ പതുക്കെ എന്റെ കൈകൾ ചേർത്തുവെച്ചു.

അവൾ അത് എതിർത്തില്ല, പകരം ആ മൃദുവായ വിരലുകൾ എന്റെ കൈകളെ കൂടുതൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. എന്റെ തോളിലേക്ക് അവൾ പതുക്കെ തലവെച്ചപ്പോൾ, തണുത്ത ആ കോടമഞ്ഞിലും എന്റെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു വസന്തം പൂക്കുകയായിരുന്നു.

മൂന്നാറിലെ ആ തണുത്ത സായാഹ്നം പതുക്കെ കനത്ത മഞ്ഞുള്ള ഒരു രാത്രിയിലേക്ക് വഴിമാറി. കോട്ടേജിന്റെ ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നും ഞങ്ങൾ പതുക്കെ റൂമിലേക്ക് കയറി.

ആ രാത്രി ഫാബിയക്കായി ഒരു വലിയ സർപ്രൈസ് ഞാൻ മുൻകൂട്ടി ഒരുക്കിവെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

റിസോർട്ടിലെ ജീവനക്കാർ ഞങ്ങളുടെ കോട്ടേജിനോട് ചേർന്നുള്ള ഓപ്പൺ വുഡൻ ഡെക്കിൽ മനോഹരമായ ഒരു കാൻഡിൽ ലൈറ്റ് ഡിന്നർ സെറ്റ് ചെയ്തിരുന്നു.

ഫ്രഷ് ആയി വന്ന അവളെയും കൂട്ടി ഞാൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് നടന്നു.

ചുറ്റും കോടമഞ്ഞ് മൂടിക്കിടക്കുന്ന ആ കൊടും തണുപ്പിൽ, അവിടം മാത്രം ചെറിയ മെഴുകുതിരികളുടെ ഇളംമഞ്ഞ വെളിച്ചത്താൽ തിളങ്ങിനിന്നു.

റോസാപ്പൂവിതളുകൾ വിതറിയ ഒരു ചെറിയ മേശ.

അതിനു നടുവിലായി കത്തിനിൽക്കുന്ന മെഴുകുതിരികൾ.

പശ്ചാത്തലത്തിൽ വളരെ നേർത്ത ശബ്ദത്തിൽ ഒഴുകിവരുന്ന ഒരു വയലിൻ സംഗീതം.

ആ കാഴ്ച കണ്ടതും ഫാബിയയുടെ മുഖത്ത് വലിയൊരു അത്ഭുതവും സന്തോഷവും വിരിഞ്ഞു.

കറുപ്പിൽ ഗോൾഡൻ വർക്കുകളുള്ള ഒരു മനോഹരമായ വസ്ത്രമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം.

മെഴുകുതിരി വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ ആ വെളുത്ത മുഖം കൂടുതൽ തിളങ്ങുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി.

വിടർന്ന ആ വലിയ കണ്ണുകളിൽ നക്ഷത്രങ്ങളെപ്പോലെ പ്രകാശമുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ നടന്നുചെന്ന് അവൾക്കായി കസേര പതുക്കെ വലിച്ചിട്ടുകൊടുത്തു. വളരെ നാണത്തോടെ, എന്നാൽ നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ ആ കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു. ഞാൻ അവൾക്ക് അഭിമുഖമായി മറുവശത്തും ഇരുന്നു.

ഞങ്ങൾക്ക് ചുറ്റും പെയ്യുന്ന മഞ്ഞും, ആ മെഴുകുതിരികളുടെ നേരിയ ചൂടും വല്ലാത്തൊരു റൊമാന്റിക് അന്തരീക്ഷം അവിടെ സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു.

മേശപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്ന ഭക്ഷണത്തിൽ നിന്നും അവൾ വളരെ സ്നേഹത്തോടെ എന്റെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് വിളമ്പിത്തന്നു. ഞാൻ തിരിച്ച് അവൾക്കും. യാതൊരുവിധ ഭയമോ അകൽച്ചയോ ഇല്ലാതെ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.

ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ ആ മെഴുകുതിരി വെളിച്ചത്തിലൂടെ