Chapter Title : മനുഷ്യപ്പറ്റില്ലാത്തവൾ [മന്ദൻരാജാ] UPDATED 2.0

"' ഹസിനിപ്പോൾ സുഖമില്ലാതെ ഇരിക്കയാണ് . ചെറിയൊരാക്സിഡന്റ് . ഇപ്പോൾ എഴെട്ടു കൊല്ലമായി .വീൽചെയറിലാണ് . മക്കളുണ്ട് ഒൻപത് പേര് . നാലാണും അഞ്ച് പെണ്ണും ""'

ഒൻപത് മക്കളോ ...ഈശ്വരാ . ഇവരെ കണ്ടാൽ പ്രസവിച്ചതാണെന്നു വരെ പറയില്ല .അപ്പോളാണ് ഒൻപത് പിള്ളേർ എന്ന് .

"" പിള്ളേരെന്തു ചെയ്യുന്നു ?''''

"' രണ്ടാം ക്‌ളാസ് മുതൽ പിജി കഴിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നവർ വരെയുണ്ട് . ഇത് കണ്ടോ എന്റെ മൂത്ത മോളെ "''

കയ്യിലിരുന്ന മൊബൈലിൽ നിന്നൊരു ഫോട്ടോയെടുത്തവർ കാണിച്ചു . കറുത്ത ഒരു പെൺകുട്ടി . കറുത്തത് ആണെങ്കിലും അവളുടെ മുഖത്തെ ഐശ്വര്യം അമ്മയെ പോലെ തന്നെ .അതേപോലെ സുന്ദരി . എങ്ങനെയവൾ ഇത്ര കറുത്തതായി എന്നായിരുന്നു എന്റെ ചിന്ത . ഒരു പക്ഷെ ഇവരുടെ ഹസ് കറുത്തതാവാം,.അതുമല്ലെങ്കിൽ .

അപ്പോഴാണ് ഞാൻ അവർ പറഞ്ഞത് ഓർത്തത് . ഹസ് ഏഴെട്ടു കൊല്ലമായി വീൽചെയറിൽ ആണെന്ന് . . ആണൊരുത്തനായ എന്റെ ചിന്ത പക്വതയിൽ നിന്നപക്വതയിലേക്ക് മാറി . ഏഴെട്ടു വർഷമായി അയാൾ വീൽചെയറിൽ ആണെങ്കിൽ ,അവരുടെ മൂത്ത മോളെ പോലെ അയാൾ കറുത്തത് ആണെങ്കിൽ ഇവർക്കെന്നോട് ആശയുണ്ട് . ഉണ്ട് ...ഉണ്ട് ...ഉണ്ട്.... അത് കൊണ്ടാണല്ലോ എന്നോടവർ സംസാരിച്ചത് .. അല്ലെങ്കിലും ഞാൻ കാണാൻ അത്ര മോശമല്ല . വെളുത്ത നിറവും കരുത്തുറ്റ ശരീരവുമുളള ഏതൊരു പെണ്ണും കൊതിക്കുന്ന ഒരു പുരുഷൻ തന്നെയാണ് ഞാൻ

"' എന്റെ മൂത്ത മോളെ കാണാൻ ഒരു കൂട്ടർ വന്നിരുന്നു . കറുപ്പാണെന്നു പറഞ്ഞിട്ട് തന്നെയാണ് വന്നത് . പക്ഷെ അവരാ കറുപ്പിന് പകരം കുറച്ചു നോട്ടിന്റെ കെട്ടുകളാണ് ആവശ്യപ്പെട്ടത് . അതിലും രസം ആ പയ്യൻ അവളെ പ്രണയിച്ചിരുന്നു എന്നതാണ് . സാമ്പത്തികമില്ല , സൗന്ദര്യമില്ല എന്നറിഞ്ഞു തന്നെ പ്രണയിച്ചവൻ കാര്യത്തോടടുത്തപ്പോൾ സ്ത്രീധനം ചോദിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്തിനാണ് നിങ്ങൾ പ്രണയിക്കുന്നത് പിന്നെ ? കാശും സമ്പത്തും ജോലിയും ഒക്കെ ഉള്ള പെൺകുട്ടിയെ തപ്പിയാണോ പ്രണയിക്കുന്നെ ? കണ്ടാൽ ഒരിഷ്ടം അടുപ്പം തോന്നുന്നവരെ അല്ലെ പ്രണയിക്കുന്നത് . ആ പ്രണയം