Chapter Title : മരുഭൂ വസന്തം 7 [ലസ്റ്റർ] [Climax]

നോക്കിയിട്ട് അകത്തേക്ക് നടന്നു. അവളെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് വാഹിദും അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ രമ്യ ഗ്ലാസ് ഡോർ അടച്ചു വിരിപ്പ് നേരെയിട്ടു ഗ്ലാസ്‌ മറച്ചു. പിന്നെ കിച്ചനിലേക്ക് പോയി ഫ്ലാസ്കിൽ നിന്ന് രണ്ട് ഗ്ലാസിൽ കോഫി പകർന്നിട്ട് ഹാളിലേക്ക് ചെന്ന് ഒരു ഗ്ലാസ് സോഫയിൽ ചാരി ഇരിക്കുന്ന വാഹിദിന് നൽകി.

"കൊള്ളാല്ലോ. ഏത് കഫെറ്റീരിയയിൽ നിന്ന് ഓർഡർ ചെയ്തതാണോ"? വാഹിദ് അവളെ കളിയാക്കി ചോദിച്ചു.

"ഓർഡർ ചെയ്തതല്ല സങ്കടം പറഞ്ഞപ്പോ താനേ ഉണ്ടായതാ." അവൾ കെറുവിച്ചു ചുണ്ട് കോട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"ചുമ്മാതല്ല ഇത്രേം രുചി. കോഫി നട്സിന്റെ നല്ല മനസ്സ്കൊണ്ടാവും." അവൻ ആസ്വദിച്ചു കുടിച്ചുതീർത്തു.

രമ്യ അവന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് കപ്പ് വാങ്ങി മേശയിൽ കൊണ്ട് വച്ചിട്ട് പകുതി കുടിച്ചു തീർത്ത തന്റെ കപ്പും അവിടെ വച്ചു.

"എടോ താൻ കളിപ്പിക്കാതെ വിളിച്ച കാര്യം പറയ്. എന്താ അത്യാവശ്യ കാര്യം പറയാനുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത്."? വാഹിദ് സൗഹൃദത്തോടെ ചോദിച്ചു. അവൾ അവനെ ഒന്ന് കുസൃതിയോടെ നോക്കിയിട്ട് പതുക്കെ സോഫയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന മുലയുടെ അതിക്യത്തിൽ അവളുടെ ഗൗണിന്റെ മുൻഭാഗം മുട്ടിനു മുകളിൽ അല്പം പൊങ്ങി നിൽപ്പുണ്ട്.

നേർത്ത തുണിയായത് കാരണം മാറിലെ മഹാ മലകളുടെ മുൻവശം ചെറിയ മുന്തിരി വലിപ്പത്തിൽ രണ്ട് കല്ലുകൾ മുഴച്ചു നിൽക്കുകയും നടക്കുമ്പോൾ അരക്കെട്ടിന്റെ മുൻവശത്തു വസ്ത്രം തുടയിടുക്കിലേക്ക് കയറി പൂറിലേക്ക് പറ്റിച്ചേർന്നു നിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അവൾ മനപ്പൂർവ്വം ആ വസ്ത്രം ധരിച്ചതാണെന്ന് വാഹിദിന് മനസ്സിലായി.

"കളിപ്പിക്കാനാ വിളിപ്പിച്ചേ. സാറിന് ഗുണമുള്ള കാര്യം പറയാനും. കളിച്ചു തന്നാൽ പറഞ്ഞു തരാം."

അവൾ സോഫയിലേക്ക് വന്ന്, ചാരി ഇരിക്കുന്ന വാഹിദിന്റെ മടിയിൽ കയറി അവന്റെ തുടയുടെ രണ്ട് ഭാഗത്തേക്കും കാലുകൾ പിളർത്തിയിട്ട് തുടയിൽ ഇരുന്നിട്ട് മുന്നോട്ട് അൽപ്പം ചരിഞ്ഞു സോഫയുടെ ചാരുന്ന ഭാഗത്തു കൈകൾ ഊന്നി അവന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് വീർത്ത മുലകൾ ചേർത്ത് വച്ചുകൊണ്ട് സീൽക്കാര ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

"കളിക്കുന്ന കാര്യത്തിലും കളിപ്പിക്കുന്ന കാര്യത്തിലും എനിക്ക് പഴയ ആദർശങ്ങൾ ഒന്നും ഇപ്പോഴില്ല രമ്യാ. ആരോടൊപ്പം വേണമെങ്കിലും എനിക്ക് കളിക്കാൻ ഇഷ്ടമാണ്. എനിക്കിപ്പോൾ പെണ്ണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ സ്നേഹവും