Chapter Title : മഴവാതിൽ [കത്തനാർ]

കുന്നിൻപുറത്തെ ആകാശം കറുത്ത മഴമേഘങ്ങൾകൊണ്ട് നിറയുമ്പോൾ മംഗലശ്ശേരി തറവാടും ഒരു പ്രത്യേക ഉണർവ് അനുഭവിക്കുമായിരുന്നു. വർഷങ്ങളായി അവിടം വസിക്കുന്നവർക്ക് പോലും ഓരോ മഴക്കും വേറിട്ടൊരു സ്വരമുണ്ടെന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.

പഴക്കം ചെന്ന ചുവന്ന ഓടുകൾ കൊണ്ട് മൂടിയ ആ വലിയ വീട്ടിലേക്ക് മഴത്തുള്ളികൾ പതിക്കുമ്പോൾ ആദ്യം കേൾക്കുന്നത് വളരെ നേർത്തൊരു സംഗീതം പോലെ തോന്നുന്ന മുരളലായിരുന്നു.

പകൽ മുഴുവൻ സൂര്യന്റെ ചൂടേറ്റു തിളങ്ങി നിന്ന ഓടുകളിൽ ആദ്യം വീഴുന്ന തുള്ളികൾ ഒരു വാദ്യത്തിന്റെ ആദ്യ സ്പർശം പോലെയാണ് ശബ്ദമുണ്ടാക്കുക.

എന്നാൽ മഴ പതിയെ ശക്തിപ്രാപിക്കുമ്പോൾ ആ മുരളൽ വളർന്നു വളർന്നു മുഴുവൻ തറവാടിനെയും മൂടിയെടുക്കും. നടുമുറ്റം, തുറന്ന വരാന്ത, കിണറിന്റെ പരിസരം, പടിഞ്ഞാറേ കിടപ്പുമുറികൾ, കിഴക്കേ പത്തായപ്പുര, ഒക്കെയായി മഴയുടെ ആ താളം നിറഞ്ഞൊഴുകും.

ചിലപ്പോൾ അത് ഒരു പഴയ നാടൻ പാട്ടുപോലെയും ചിലപ്പോൾ ഒരു ക്ഷേത്രമേളത്തിന്റെ ദൂരെയുള്ള പ്രതിധ്വനിപോലെയും തോന്നിയിരുന്നു.

മംഗലശ്ശേരിയിലെ മുതിർന്നവർ അതുകേട്ട് പലപ്പോഴും പറയാറുണ്ടായിരുന്നു.

“ഈ വീടും മഴയും തമ്മിൽ ഒരു പഴയ ബന്ധമുണ്ട്. മഴ ഇവിടെ അതിഥിയല്ല, കുടുംബാംഗമാണ്.”

അത് വെറും വികാരഭരിതമായൊരു വാക്കല്ലായിരുന്നു. മംഗലശ്ശേരി തറവാടിന്റെ ചരിത്രം മഴയുമായി ചേർന്നുനിന്ന ഒരു കഥ തന്നെയായിരുന്നു.

നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് പണിതതാണെന്നായിരുന്നു ആ തറവാടിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസം. അതിന്റെ കട്ടിയുള്ള ചുവരുകളിൽ മഴവെള്ളം പതിഞ്ഞുണ്ടായ കറുത്ത പാടുകൾ പോലും കാലത്തിന്റെ സാക്ഷ്യങ്ങളായി നിന്നിരുന്നു.

ഓരോ പാടിനും ഓരോ കഥകളുണ്ടെന്ന് ഗ്രാമത്തിലെ പഴയവർ വിശ്വസിച്ചു. ചുവരുകളുടെ വിള്ളലുകളിലും ജനലുകളുടെ മരച്ചട്ടകളിലും വർഷങ്ങളായി വന്നുപോയ കാലാവസ്ഥകളുടെ ഓർമ്മകൾ പതിഞ്ഞുകിടന്നു.

പടിഞ്ഞാറേ പ്രധാനവാതിലിനു മുകളിലായി സ്ഥാപിച്ചിരുന്ന പഴക്കം ചെന്ന മരപ്പലക