Chapter Title : തോരാത്ത ഓർമ്മകൾ [കത്തനാർ]

നിധി തിരിച്ചുകിട്ടിയ ഒരാളെ പോലെ.

മുഴുവൻ ശക്തിയോടെയും.

മുഴുവൻ സ്നേഹത്തോടെയും.

മുഴുവൻ വേദനയോടെയും.

അടുത്ത നിമിഷം അവൻ കരഞ്ഞുപോയി.

വർഷങ്ങളായി അടക്കിവച്ച കണ്ണുനീർ.

ആശ്വാസത്തിന്റെ കണ്ണുനീർ.

നന്ദിയുടെ കണ്ണുനീർ.

തിരികെ ലഭിച്ചതിന്റെ കണ്ണുനീർ.

ജീവിതത്തിൽ നഷ്ടമായ രണ്ട് അമൂല്യമായ കാര്യങ്ങളിൽ ഒന്നെങ്കിലും വീണ്ടും തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവിന്റെ കണ്ണുനീർ.

അവന്റെ തോളുകൾ വിറച്ചു.

അവളും മെല്ലെ കൈകൾ ഉയർത്തി അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

വളരെ സ്വാഭാവികമായി.

വളരെ പരിചിതമായി.

വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയ ഒരാളെപ്പോലെ.

അവളുടെ മറ്റേ കൈയിലിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞ് തല ഉയർത്തി അവനെ നോക്കി.

ഒന്നും മനസ്സിലാകാത്ത കൗതുകത്തോടെ.

ശുഭം.