Chapter Title : മഴനീർതുള്ളികൾ 2 [Anamika]

ഒന്ന് നിക്ക് ചിന്നൂ….” എടുത്തുകുത്തിയിട്ടും നനച്ചുകുതിർന്ന നൈറ്റിയും പിടിച്ചിട്ട് മായ കിച്ചുവിന്റെ തല തോർത്തി ഇറങ്ങി…

അലമാരയിൽ നിന്നും കവർ എടുത്ത് രണ്ടുപേരുടെയും കയ്യിൽ വച്ചു കൊടുത്തു…

“എന്റൊരു കൊതിയാ മോൾക്ക്‌ ഇഷ്ടാവോന്ന് അറിയില്ല….” മായ ഒട്ടൊരു വല്ലായ്മയോടെ പറഞ്ഞു..

ഓറഞ്ചു കരയുള്ള പുളിയിലക്കര മുണ്ടും നേര്യതും…മായ തന്നെ ഹാൻഡ്‌വർക്ക് ചെയ്ത അതേ നിറത്തിലുള്ള ബ്ലൗസും….

ചിന്നുവിന് വാടാമല്ലി നിറത്തിലും…

“ഐവ……അല്ലേലും മായമ്മ മുത്താ….അതേയ് ഇതിനിനി അമ്മ ചീത്ത വിളിച്ചാ ഏറ്റോണേ….”

“എന്റമ്മേടെ ഫേവറിറ്റ് ആരിക്കുലേ…..” നനഞ്ഞുതുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട് ഒരാളുടെ കണ്ണുകൾ.

“പിന്നേ….ഇതെന്റെ ഇഷ്ടാ….ശ്രീ പ്രസവിച്ചന്നെ ഉള്ളൂ എന്റെ മോളാ അതാ കണ്ണൻ എന്റെ കയ്യിൽ തന്നെ കൊണ്ടുതന്നത്…കണ്ണൊക്കെ തുടച്ചേ….എന്നിട്ട് പോയി ഇട്ടേ….” അവളുടെ മുഖം തോളിൽ കിടന്ന തോർത്തുകൊണ്ടൊപ്പി മായ പറഞ്ഞു…

“ഇങ്ങനൊരു സങ്കടകുടുക്ക…..”അവളുടെ പോക്ക് നോക്കി മായ പറഞ്ഞു…

“കുഞ്ഞിയമ്മമ്മേ…..ഇട്ടു താന്നേയ്….” പാതി ടിഷർട്ടും വലിച്ചു താഴ്ത്തി വരുന്നുണ്ട് കിച്ചു…

രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ചാണ് ഒരുങ്ങിയിറങ്ങി വന്നത്…

“എന്ത് സുന്ദരിയാ എന്റെ മക്കള്….” കിച്ചുവിനേം പിടിച്ചു മായ അടുത്തേക്ക് വന്നു…

“ഈ ഡയലോഗ് ഞാനെവിടെയോ…..ആ മറ്റേ ലാലേട്ടൻ ജയിലിന്ന് വരുമ്പോ അനിയൻ പറയണത്….”

“ഇതിനെക്കൊണ്ട്…എന്റെ പൊന്ന് ചിന്നൂ ആ നാക്കൊന്നടക്കി വാക്കുവോ കുറച്ച് നേരത്തേക്ക്….”

“കുറച്ച് വള കൂടെ ആകായിരുന്നു…അമ്മ ഓർത്തില്ലടാ…അടുത്ത വട്ടം ആട്ടെ…” ഒരു ജന്മത്തേക്ക് അവളെ കിട്ടിയെന്ന പോലാണ് പറച്ചിൽ…

ഒരുനാൾ വിരൽത്തുമ്പു വിട്ടവൾ അകന്നുപോകുമെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ആ അമ്മ മനം കാട്ടികൂട്ടുന്നതാണിത്തൊകെയെന്ന് മായക്ക് പോലും മനസിലാകുന്നില്ലേ…

അമ്പലത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ സന്ധ്യ ചുവന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു…

“ഹരി മാമാ….”

ആൽത്തറക്ക് മുന്നിൽ മേളക്കാരോട് സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന ഹരി കിച്ചുന്റെ വിളികേട്ടു തിരിഞ്ഞു നോക്കി…

പക്ഷെ വിളിച്ച ആളിലല്ല മറ്റൊരാളിലാണ് അവന്റെ കണ്ണുടക്കിയത്…

കിച്ചുവിന്റെ കയ്യും പിടിച്ചു അമ്മയോടെന്തോ പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അമ്പലത്തിന്റെ പടവുകൾ കയറി വരുന്നവൾ…

മുണ്ടും നേര്യതും ഉടുത്തു