Chapter Title : മഴനീർതുള്ളികൾ 6 [Anamika]

കയ്യൊന്ന് തുടച്ച് ഓടിവന്നു….

”നീ കാടുകയറി ചിന്തിച്ചു കൂട്ടല്ലേ…അങ്ങനൊന്നും സംഭവിക്കില്ല…

എല്ലാമറിയുമ്പോൾ നീ നോക്കിക്കോ അമ്മുവാകും നിന്നെ ചേർത്തു പിടിക്കുന്നത്…..“

ഒരുറപ്പും ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും ലളിതമ്മ മായയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു…..

”മറിച്ചായാ എനിക്ക് എന്നോട് പോലും പൊറുക്കാൻ പറ്റില്ല ചേച്ചീ……“

ലളിതമ്മയെ കെട്ടിപിടിച്ചു മായ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു….

”അതിന് നീയെന്ത് ചെയ്തെന്നാ മായേ…..“

ലളിതമ്മക്ക് അങ്ങോട്ട് അരിശം കയറി….

”അറിവില്ലാത്ത വെളിവില്ലാത്ത പ്രായത്തില് സ്നേഹിച്ചവന് മനസു മാത്രല്ല ശരീരോം കൂടെ കൊടുത്തുപോയതോ…..

അതിന്റെ ബാക്കിയായിട്ട് വയറ്റിൽ കുരുത്തതിനെ പൊന്നേ പൊടിയേന്ന് വളർത്തിയതോ….

അതൊക്കെയാണ്‌ നീ ചെയ്ത വലിയ തെറ്റെങ്കിൽ നിന്നെ അതിന് ക്രൂശിക്കേണ്ടവൻ ഹരിയാ….

നിന്നെ പോലെ തന്നെ അവനും കുറെ അനുഭവിച്ചതല്ലേ….

എന്നിട്ടിതുവരെ മുഖം കറുത്തൊരു വർത്താനം,ഒരു നോട്ടം നോക്കീട്ടുണ്ടോ അവൻ നിന്നെ….

എന്താ കാരണം….മറ്റാരേക്കാളും നന്നായിട്ട് അവൻ അവന്റെ അമ്മയെ മനസിലാക്കിയതുകൊണ്ട്….

ഇതൊന്നും ഒരു തെറ്റ് അല്ലെന്നും പാപം അല്ലെന്നും ആ കുഞ്ഞിന് ബോധ്യം ഉള്ളതുകൊണ്ട്…..

ഒന്നും വേണ്ട…അവൻ എല്ലാം പറഞ്ഞുകൊടുത്തു മനസ്സിലാക്കിച്ചുകൊള്ളും അമ്മുവിനെ….

കുറച്ച് സമയം കൊടുത്താൽ മതി…..

പക്ഷേ അതിനും മുന്നേ നീയിങ്ങനെ കാറിക്കൂവി ആ പെങ്കൊച്ചിനെ അറിയിക്കാണ്ടിരുന്ന മതി…..“

മായ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ അതിനൊന്നു മൂളിക്കൊടുത്തു……

അന്ന് രാത്രിയേറെയായിട്ടും ഹരിക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല…

തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും എത്ര നോക്കിയിട്ടും ഉറക്കം മാത്രം ആ ഏഴയൽപക്കത്തെത്തുന്നില്ല…

അവളെയും വിളിച്ചിറക്കി എവിടേലും കൊണ്ടിരുത്തീട്ട് എല്ലാം അങ്ങു പറഞ്ഞാലോ എന്ന് തോന്നിപ്പോയി….

വരുന്നോടത്തു വച്ചു വരട്ടേ ഇങ്ങനെ തീ തിന്നാൻ വയ്യാന്ന് തോന്നി….

പക്ഷേ….അതിനും വേണ്ടേ ധൈര്യം….

നാവിനിങ്ങനെ താഴിട്ട് പൂട്ടിയ പോലെയാണ്….

ഭയമാണ്…..

എല്ലാവരാലും എന്നും തെറ്റിദ്ധരിക്കപെടുക