Chapter Title : മഴനീർതുള്ളികൾ 6 [Anamika]

നെഞ്ചിലെ ചുരുളുകൾ അമ്മു കടിച്ചു വലിച്ചു….

ഹരിയവളെ ദേഹത്തേക്ക് വരിഞ്ഞുമുറുക്കി പിടിച്ചു…..

“ന്തേയ്‌….നോക്കണ്ടേ……” അമ്മുവിന് പിന്നെ വന്നു വന്നിപ്പോ നാണവും മാനവും ഒന്നും ഒളിഞ്ഞു നോക്കാൻ ആയിട്ട് പോലും ആ വഴിക്ക് വരാറില്ല…..

ഓരോന്ന് പറഞ്ഞും കാണിച്ചും എന്തൊക്കെയോ അതിൽ ചെയ്തും ഒരുത്തൻ നൂല് പൊട്ടിച്ചു വിട്ടേക്കുവാണ്…..

ഇനിയാ കിളികളൊക്കെ കൂട്ടിൽ കയറണേൽ അവൻ തന്നെ വിചാരിക്കണം….

എന്നാലവളുടെ നിലയില്ലാത്ത പ്രണയക്കയത്തിൽ മുങ്ങിത്താണ് കിടക്കുന്നവൻ ഉയിര്പോയാലും അവളെ നന്നാവാൻ വിടില്ലെന്ന് തീർച്ചയാണ്…..

ഹരിക്കവളെ അങ്ങനെ മതി…..നാണോം മാനോം ഇല്ലാത്ത വേണ്ടതൊക്കെ ചോദിച്ചു ചോദിച്ചു വാങ്ങിക്കുന്ന, കൊടുത്തില്ലേൽ തട്ടിപ്പറിച്ചെടുക്കാൻ മടിയില്ലാത്ത,അവനെ കൊല്ലാതെ കൊന്നു വയ്ക്കാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന ആ കള്ളി ചിലന്തിയെ മതി…….

അത്രയേറെ ഇഷ്ടം കൂടുമ്പോൾ അവൻ തന്നെ കളിയാക്കി വിളിക്കുന്ന ആ കൊതിച്ചിപ്പെണ്ണിനെ മതി….

“പിടി വിടീക്കല്ലേ കുഞ്ഞേ…….”

അവസാനം അപേക്ഷയുടെ സ്വരം എടുത്തു…

“അങ്ങനെ വാക്കൊന്നും തരാൻ പറ്റൂലാ…..”

കയ്യിലേക്ക് ഭാരം മുഴുവനായി തളർത്തി കുഴഞ്ഞങ്ങു കിടന്നിട്ട് അമ്മു അവനെ തന്നെ നോക്കി…..

“ഒരുമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണ് എന്റെ അമ്മുച്ചേച്ചിയി കൊഴയല് കൊഴയണെങ്കിൽ അമ്പലപ്പറമ്പാ…സദാചാരക്കാരെ ഇളക്കിവിടണ്ടാ….ഞാൻ തരില്ലാ….”

“വേണോന്നൊക്കെ ഉണ്ട്…

എന്താണെന്നറിഞ്ഞൂടാ  നിന്നെയിങ്ങനെ നുള്ളി നുള്ളി തിന്നാൻ തോന്നണ്ട്ടാ….”

“ചുമ്മാതെയിരി അമ്മു….”

പിടിവിട്ടു പോകാണ്ടിരിക്കാൻ ചങ്കെടുത്തു ഉള്ളം കൈയിൽ പിടിച്ചോണ്ട് നടക്കുന്നവന്റെ അടുത്താണ്….

തലയ്ക്കു പിന്നെ പറഞ്ഞാ മനസിലാകും…പക്ഷേ ഈ മനസെന്ന് പറയണ സാധനം അതിന് വെളിവ് ഏഴയലത്തൂടെ പോയിട്ടില്ല…..

സ്ഥലകാല ബോധം പിന്നെ തീരെയില്ല….

“ഹരീ….”

കുറുകിക്കൊണ്ടൊരു വിളി…..

പകരമായി ഒന്നുകൂടെ മുറുകെപിടിച്ചൊരു അടഞ്ഞ മൂളല്…..

വീട്ടിലേക്ക് എത്തുകേ വേണ്ടെന്ന മട്ടിൽ ഒച്ചിഴഞ്ഞുപോയവന്റെ വേഗം പിന്നെയും കുറഞ്ഞു..

അവനഴിച്ചിട്ടിരുന്ന ആദ്യത്തെ ബട്ടണും കഴിഞ്ഞു അവള് പിരിച്ചു പിരിച്ചു കളിച്ചിരുന്ന രണ്ടാമത്തെ ബട്ടൺ പൊട്ടി….

അമ്മു കുറച്ചുകൂടങ്ങ് ഒട്ടി…..

അവന്റെ വിടർന്നുപോയ ഷർട്ട്‌ വിരൽ തുമ്പ് കൊണ്ടിങ്ങു വലിച്ചു നീക്കി….

“ഒരുമ്മ വച്ചോട്ടെടാ……”