Chapter Title : മഴനീർതുള്ളികൾ 6 [Anamika]

എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങടെ ജീവിതം ഇല്ലാണ്ടാക്കരുത്…..”

നന്ദൻ അവളെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു……

പഴയ വായാടി അല്ല….വാക്കുകൾക് കനം വച്ചിരിക്കുന്നു….

തീരുമാനങ്ങൾക് ആഴം കൈവന്നിരിക്കുന്നു……

വെള്ളിമുത്ത് വീണു ചിതറുമ്പോലെ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ പിടിവിട്ടു കുതറിയോടി മറഞ്ഞിരുന്ന മെലിഞ്ഞു കൊലുന്നനെയുള്ള പാവാടകാരി ഫുട്ബോളു പോലുരുണ്ടപ്പോളേക്ക് മനസ്സും കടുത്തു പോയിരിക്കുന്നു…..

അനുഭവങ്ങൾ അവളെ അങ്ങനെയാക്കിത്തീർത്തിരിക്കുന്നു…

“എനിക്ക് പോണം……”

നന്ദൻ മറുത്തു പറയാതെ ഡോർ തുറന്നുകൊടുത്തു…..

മായയെ തിരഞ്ഞു മടുത്ത് ഒടുവിൽ വരുമ്പോൾ കാണട്ടെന്ന് വച്ചു ട്യൂബ് ലൈറ്റിന്റെ അടിയിൽ വെള്ളോം പിടിച്ചു പോസ്റ്റിനു തട്ടുവച്ച പോലെ നിൽക്കുന്ന അരുണിന്റെ അടുത്തേക്ക് വേഗം നടന്നു മായ….

ആ പോക്ക് നോക്കി ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു കണ്ണടച്ചു സീറ്റിലേക്ക് ചാരി കിടന്നു നന്ദൻ….

“അമ്മേതെവിടെ പോയി……”

“അത്….ഞാനാ പ്രമീളേച്ചിയെ കണ്ടോന്ന് മിണ്ടി നിന്നതാടാന്നും പറഞ്ഞ് അവൻ അടുത്ത് കൊണ്ട് പോയി വച്ചിരുന്ന ബൈക്കിനടുത്തേക്ക് നടന്നു…

കയറും മുന്നേ ഹരിക്ക് മെസ്സേജും ഇട്ടു പോകുവാണെന്ന്…

സമയമെത്രായിയെന്ന് നോക്കാനായി ഫോൺ എടുത്തപ്പോളാണ് അമ്മു മിസ്സ്ഡ്കാൾ കാണുന്നത്….

“എടാ….അമ്മ വിളിച്ചേക്കുന്ന്…..”

കൽകെട്ടിൽ അവളുടെ മടിയിൽ തലവെച്ചുകിടന്ന ഹരി അവന്റെ ഫോണും എടുത്തുനോക്കി…..

തിരിച്ചുവിളിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ മെസ്സേജ് കണ്ടു….

എഴുന്നേറ്റ് അയഞ്ഞ മുണ്ട് മുറുക്കിയുടുത്തു…..

അവൾ നീട്ടിയ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു…..

“ഈ കഥേൽ ഒക്കെ വായിക്കുമ്പോലെ കൽകെട്ടിൽ കിടപ്പത്ര റൊമാന്റിക് ഒന്നും അല്ലാട്ടാ…..

തീരെ വീതിയില്ലാത്തൊരു കല്ലും…..

മേല് വേദന എടുക്കും…..”

ബോഡി സ്‌ട്രെച്ച് ചെയ്തുകൊണ്ട് മുകളിലേക്ക് നടന്നു ഹരി…..

“എനിക്കുമുണ്ട്….”

നോക്കുമ്പോ നടുവിന് ഒരു പിടുത്തോം പിടിച്ച് നിൽപ്പുണ്ട്..

ഇതിപ്പോ ഈയിടയ്ക്ക് തുടങ്ങിയ ശീലമാണ്…

അമ്മേടെടുത്തുള്ള കുഞ്ഞാവകളി പോരാഞ്ഞിട്ട് തന്റടുത്തും