Chapter Title : മഴനീർതുള്ളികൾ 6 [Anamika]

വലിച്ചു….

നന്ദനാ മാറ്റം മനസ്സിലായി……

അവൻ വരും വരേ അവൻ ക്ഷണിക്കും വരേ ഒരു പൊടിക്ക് അകലം ഉണ്ടായിരുന്നു അമ്മുവിന്…..

അച്ഛനെക്കാൾ മുകളിൽ അവൾ സ്ഥാപിച്ചിരുന്ന തന്നെക്കാൾ അടുപ്പവും സ്നേഹവും ഇപ്പൊ അവനോടാണ്……

സ്നേഹം കൊടുത്തവൻ സ്നേഹവും സ്ഥാനവും വാങ്ങിയിരിക്കുന്നു…..

അമ്മു സന്തോഷവതിയാണെന്നും അവളവിടെ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്കാൾ സമാധാനത്തിൽ ആണെന്നും ആദ്യ കാഴ്ച്ചയിൽ തന്നെ മനസിലായതാണ്….

അല്ലെങ്കിലും മായയുടെ വീട്ടിൽ അവളെ ആര് നോവിക്കാൻ. ……

ഒറ്റപ്പെടുത്താൻ…….

മനസ്സ് നിറഞ്ഞു ചിരിച്ചു നന്ദൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു വേലികടന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി…..

അനുവാദത്തോടെ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടവനായി ആ മുറ്റത്ത് കാല് കുത്തുന്നത് ആദ്യം…..

ചുറ്റുമൊന്നു കണ്ണോടിച്ചു……

അപ്പുറത്തെ വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് നിൽക്കുന്നവരെ കണ്ടതും ചുണ്ടിൽ ഒരു ഗൂഢമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു…..

ഐക്കരക്കുന്നേൽ ലളിത…..

മുഖത്തു നിറഞ്ഞ ക്രൗര്യത്തോടെ വാക്കത്തിക്ക് റബ്ബർ വിറകിനു വെട്ടുന്ന വെട്ട് തന്റെ കഴുത്തിനാണെന്ന് തോന്നിപ്പോയി നന്ദന്….

അറിയാതെ കൈ കഴുത്തിലേക്ക് നീണ്ടു….

മുൻപൊരിക്കൽ അതു കഴുത്തിനു നേർക്ക് വന്നതാണ്…

ആ ഓർമ്മയിൽപോലും ഒന്നു കിടുങ്ങി…

സിറൗട്ടിലെ തൂണിലേക്ക് തോളു ചായ്ച്ചു കൈകെട്ടി തന്നെ തന്നെ നോക്കിനിൽക്കുന്ന അരുൺ……

അവിടുന്ന് കണ്ണ് മാറ്റിയപ്പോൾ  മുന്നേ നടക്കുന്ന ആൾരൂപത്തിൽ  ഭീമനൊത്ത മകൻ……

മായയുടെ ബോഡി ഗാർഡ്സ്…….

ചുണ്ടിലെ ചിരിക്ക് ഒന്നുകൂടി മാറ്റേറി……

അയാൾക്കിരിക്കാൻ കസേരയെടുത്തു സിറൗട്ടിലേക്കിടാൻ വന്ന ഹരി വ്യക്തമായും ആ ചിരി കണ്ടു……

എന്തൊക്കെയോ വിളിച്ചു പറയാൻ നാവുതരിക്കുന്നുണ്ട്…..

പടിപോലും കയറ്റാതിരിക്കാൻ മനസ്സ് പറയുന്നുണ്ട്……

അമ്മുവിനെ മാത്രം ഓർത്തവൻ അത് വേണ്ടെന്നു വച്ചു….

നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ വയ്യാ…

തേടികിട്ടിയതല്ല വന്നു ചേർന്നതാണ്…..

ആത്മാവിലേക്കും അലിഞ്ഞുപോയവളാണ്….

ഒരു വാശിക്കും വൈരാഗ്യത്തിനും പുറത്ത് വിട്ടുകളയാൻ പറ്റില്ല…..

ആദ്യമായവൻ മനസ്സിനും മുകളിൽ ബുദ്ധി പറയുന്നത് കേട്ടു……

“ഇരിക്ക്…..”

പറഞ്ഞിട്ട് അല്പം മാറി ഹരി നിന്നു…

ആ നിൽപ് കണ്ടവൾ അടുത്ത കസേരയിലേക്ക് ഇരിക്കാൻ കണ്ണുകാണിച്ചു…

മറുത്തുപറയാതെ അവൻ ഇരുന്നു…

ഇപ്പോ വരാട്ടോയെന്നും പറഞ്ഞു അമ്മു അടുക്കളയിലേക്കും പോയി…….

മടുപ്പിക്കുന്ന കനച്ചു പോയൊരു മൗനം അവിടെ നിറഞ്ഞു……..

പരസ്പരം  ഒന്നുമൊന്നും മിണ്ടാതെ മുറ്റത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു….

“അമ്മാ…..ബേക്കറി ഒന്നും വാങ്ങണ്ട….നന്ദു മാമ കഴിക്കില്ല….”

“പിന്നെന്താ കൊടുക്കുക…….”

ചായ