Chapter Title : മഴനീർതുള്ളികൾ 6 [Anamika]

എത്ര ചീത്ത കേട്ടാലും കൂസലില്ലാതിരുന്ന ശ്രീ എതിലെപോയാലും ആ പെൺകുട്ടിയുടെ കൊലുസിന്റെ കിലുക്കവും കൂട്ട് കാണുമായിരുന്നു….

അമ്മയെ പേടിച്ച് എപ്പോളും പതുങ്ങി ഒരു പൂച്ചയെപ്പോലെ നടക്കുന്നവളെ ഒരുപാടൊന്നും കണ്ടിട്ടുമില്ല താൻ….

കാണാനും മാത്രം തനിക്കുമുന്നിൽ വന്നു നിൽക്കാറും ഇല്ലായിരുന്നു…..

പത്തു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഇനി നാട്ടിൽ പഠിച്ചാൽ മതിയെന്ന അമ്മയുടെ ആജ്ഞയ്ക്ക് മറുവാക്കില്ലാതെ ഡെറഡൂൺ വാസം അവസാനിപ്പിച്ചു തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ മടുപ്പായിരുന്നു ഇവിടം…..

ശ്രീയോടൊഴിച്ച് മറ്റെല്ലാത്തിനോടും അകൽച്ചയായിരുന്നു….

ബന്ധുക്കളെന്നോ ജോലിക്കാരെന്നോ നോട്ടമില്ലാതെ കാണുന്നവരെയെല്ലാം അടിമകളെപ്പോലെ മാത്രം പരിഗണിച്ചിരുന്ന അമ്മയുടെ ആക്രോശങ്ങളിലും ദിനേനയുള്ള ചട്ടം പഠിപ്പിക്കലുകളിലും മനസ് മടുത്ത് മുകൾനിലയിലെ തന്റെ മുറിക്കുള്ളിലും അച്ഛന്റെ ലൈബ്രറി മുറിക്കുള്ളിലും ആയി കഴിഞ്ഞുകൂടിയ നാളുകൾ….

വരച്ചു കൂട്ടിയ പൂർണതയെത്താത്ത നൂറുകണക്കിന് ചിത്രങ്ങൾ…..

അമ്മയെ എതിർക്കാനുള്ള ധൈര്യം ചെറിയച്ഛനും ഇല്ലാതിരുന്നത് കൊണ്ട് പ്രീഡിഗ്രി നാട്ടിൽ തന്നെയായി….

രാവിലെ കോളേജിലേക്ക് പിന്നെ വൈകിട്ടവിടുന്ന് തിരികെ വീട്ടിലേക്ക്….

കോളേജൊഴിച്ചാൽ നാട്ടിൽ നല്ലൊരു സൗഹൃദം പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല….

കാണുന്ന,സംസാരിക്കുന്ന ആളുകളിലും തരവും കോയ്മയും കണ്ട അമ്മയുടെ മുറിപ്പെടുത്തുന്ന വാക്കുകളിൽ മറ്റുള്ളവരെക്കൂടെ വേദനിപ്പിക്കണ്ടല്ലോ എന്നോർത്ത് ആരുമായും കൂട്ടുകൂടിയിട്ടുമില്ല……

ചായക്കൂട്ടുകളും ഈസലും പുസ്തകങ്ങളും പിന്നെ ചില സഹപാഠികളും…അതു മാത്രമായിരുന്നു ലോകം…..

അവിടേക്കാണ് ഒരു കയ്യിൽ ചായക്കപ്പും മറുകയ്യിൽ പലഹാരപാത്രവുമായി ആ വെള്ളിക്കൊലുസ് കയറിവന്നത്…..

മുറിയുടെ ഒരു കോണിലെ ഈസലിന് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന തന്നെ അറിയാതെ പോലും നോക്കാതെ പതുങ്ങി കയറിവന്ന്‌ ജനലിനോട് ചേർത്തിട്ടിരിക്കുന്ന ടേബിളിൽ പാത്രം വച്ചിട്ട്  അതുപോലെ തന്നെയിറങ്ങിപോകുന്നവൾ…..

അവളുടെ അമ്മയ്ക്ക് കാൽമുട്ടിന് വയ്യാത്തതുകൊണ്ട് പടി കയറി വരാറില്ല….

മിക്കപ്പോളും ശ്രീയാണ് കൊണ്ടുവരാറ്…

ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഇവളും…..

പേരുപോലും ചോദിച്ചിരുന്നില്ല….

ഒരു വാക്ക്