Chapter Title : മഴയോർമ്മ 3 [OLIVER DUST] [നീലക്കുറിഞ്ഞി പൂക്കുമ്പോൾ]
ഭർത്താവുമായി. മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണം, നീല വളകളുടെ കിലുക്കം, അവളുടെ സാരിയുടെ കസവ് മെഴുകുതിരി വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങുന്നത്. അവൻ അവളുടെ മുടിയിലെ പൂക്കൾ ഓരോന്നായി എടുത്ത് മാറ്റി, ഓരോ പൂവിനും ഒരു ചുംബനം. അവൾ അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ അഴിച്ച്, ചിരിച്ച്, കവിളിൽ ഒരു കടി കൊടുത്ത്.
"ഇന്ന് ഞാൻ നിന്റെ ഭാര്യയാ," അവൾ കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. "ഇനി എന്തൊക്കെ ചെയ്യാമെന്ന് അറിയാമോ?"
"ഒരു ലിസ്റ്റ് ഉണ്ടോ?"
"ഒരു ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നീളുന്ന ലിസ്റ്റ്."
അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ കഴുത്തിൽ വിശ്രമിച്ചു, അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ പുറത്ത് ഒരു പഴയ പാട്ടിന്റെ താളം പിടിച്ചു. രാത്രി അതിന്റെ എല്ലാ മാധുര്യത്തോടെയും ഒഴുകി. ഇടയ്ക്ക് അവൾ ചിരിച്ചു, ഇടയ്ക്ക് അവൻ അവളുടെ പേര് വിളിച്ചു, ഇടയ്ക്ക് രണ്ടുപേരും ഒരേ സമയം ഒന്നും പറയാതിരുന്നു. ആ നിശബ്ദതയിൽ ഒരു ലോകം മുഴുവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവസാനം ഒരുമിച്ച് ഒഴുകി ശാന്തമായപ്പോൾ അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്ന് മന്ത്രിച്ചു:
"അർജുൻ."
"ഉം."
"ഞാൻ ഇത്രയും സന്തോഷമായി ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല."
"ഇനി എന്നും ഇങ്ങനെ ഉറങ്ങും."
"വാക്ക്?"
"വാക്ക്. കുരുമുളക് ഇത്തിരി കൂടുതൽ ഇട്ട വാക്ക്."
അവൾ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു, ചിരിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ ഉറങ്ങിപ്പോയി.
❖
മഴ ഇല്ലാത്ത ഒരു പ്രഭാതം. ജനലിലൂടെ സ്വർണ്ണ വെളിച്ചം. അർജുൻ ഉണർന്നപ്പോൾ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് അതേ പഴയ പാട്ടിന്റെ മൂളൽ, ദോശക്കല്ലിന്റെ ശബ്ദം, ഇഞ്ചിയും ഏലക്കയും ചതയ്ക്കുന്ന മണം.
താഴെ ചെന്നപ്പോൾ മീര അടുക്കളയിൽ, അവന്റെ പഴയ ഷർട്ടിൽ. മേശപ്പുറത്ത് രണ്ട് കപ്പ് ചായ. ഒന്നിൽ പഞ്ചസാര കൂടുതൽ, മറ്റേതിൽ
💬 Comments
View all comments