Chapter Title : മഴയോർമ്മ 3 [OLIVER DUST] [നീലക്കുറിഞ്ഞി പൂക്കുമ്പോൾ]
വെളിച്ചം. അവൻ പെരുവിരൽ കൊണ്ട് അവളുടെ കവിളിലെ മാവ് പതുക്കെ തുടച്ചു.
"മീര."
"ഉം?"
"നിന്നെ ഞാൻ എത്ര ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്ന് എനിക്ക് പറയാൻ അറിയില്ല. അച്ഛനെ പോലെ ഞാനും വാക്കിൽ മോശമാ."
"നീ മോശമല്ല." അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ചു. "ഇവിടെ നിന്ന് ഞാൻ എല്ലാം കേൾക്കുന്നുണ്ട്."
അവൻ കുനിഞ്ഞു. അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ അവൻ ചുംബിച്ചപ്പോൾ ആ ചുംബനത്തിന് മധുരവും തേങ്ങയുടെ മണവും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ കാൽവിരലുകളിൽ ഉയർന്ന് അവന്റെ കഴുത്തിൽ കൈ ചുറ്റി. അടുപ്പിലെ തീ പതുക്കെ ആളി. അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ പുറത്ത് ഒഴുകി, അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ മുടിയിൽ.
"അപ്പം..." അവൾ ചുംബനത്തിനിടയിൽ പറഞ്ഞു.
"അപ്പം കാത്തിരിക്കട്ടെ."
"കരിഞ്ഞു പോകും!"
"അതിന് നിനക്ക് ഇപ്പോൾ ഒരു ഫാൻ ഉണ്ടല്ലോ."
അവൾ ചിരിച്ചു, അടുപ്പ് ഓഫ് ചെയ്തു, അവന്റെ കൈ പിടിച്ച് ഇരുട്ടിൽ പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് നടന്നു. പടിക്കെട്ടിൽ ഓരോ പടിയിലും ഒരു ചുംബനം, ഒരു ചിരി, ഒരു ചെറിയ മന്ത്രണം. മുറിയുടെ വാതിൽ അടഞ്ഞപ്പോൾ പുറത്ത് മഴ ഒരു ഗാനം പോലെ കനത്തു.
അവിടെ അന്ന് രാത്രി അവർ ധൃതിയില്ലാതെ പരസ്പരം അറിഞ്ഞു. അവളുടെ ഓരോ ശ്വാസത്തിനും അവൻ ഒരു ചുംബനം കൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു. ഓരോ സ്പർശത്തിനും അവൾ അവന്റെ പേര് കൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു. അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു കവിത എഴുതുന്നതുപോലെ ഓടി. അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ തോളിൽ, കഴുത്തിൽ, കാതിന് പിന്നിൽ, ഒരു ചെറിയ പ്രാർത്ഥന പോലെ വിശ്രമിച്ചു. ചൂടും തണുപ്പും, ചിരിയും
💬 Comments
View all comments