Chapter Title : മഴയോർമ്മ 3 [OLIVER DUST] [നീലക്കുറിഞ്ഞി പൂക്കുമ്പോൾ]

മന്ത്രണവും കലർന്ന ആ രാത്രിയിൽ ലോകം മുഴുവൻ ആ ഒരു മുറിയിലേക്ക് ചുരുങ്ങി. മഴ പെയ്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ഒരു നീണ്ട ശ്വാസത്തോടെ അവർ ഒന്നായി ഉറങ്ങിപ്പോയി, അവളുടെ കൈ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ, അവന്റെ കൈ അവളുടെ മുടിയിൽ.

രാവിലെ ആ അപ്പം മാവ് പുളിച്ചു പൊങ്ങി പാത്രത്തിന് പുറത്തേക്ക് ഒഴുകിയിരുന്നു. മീര അത് കണ്ട് വായ തുറന്നു.

"അയ്യോ, അപ്പത്തിന് ഇത്രയും ചിരിയോ!"

"നമ്മുടെ സന്തോഷം അപ്പത്തിനും പകർന്നതാ."

"ഒന്ന് പോടാ!" അവൾ അവന്റെ നേരെ ഒരു തുണി എറിഞ്ഞു.

❖

ആഴ്ചകൾ അങ്ങനെ പൂക്കളായി കൊഴിഞ്ഞു. കഫേയിൽ ഇപ്പോൾ സ്ഥിരം ആൾക്കാർ കൂടി. ചിലർ അർജുന്റെ അച്ഛന്റെ കവിത വായിക്കാൻ വന്നു. ഒരു ദിവസം ഒരു യുവാവ് വന്ന് പറഞ്ഞു: "നീലക്കുറിഞ്ഞിയുടെ പുസ്തകം എന്റെ അപ്പൂപ്പന്റെ അലമാരയിൽ കണ്ടു. എനിക്ക് ഒരു കോപ്പി കിട്ടുമോ?"

അർജുൻ അച്ഛന്റെ പെട്ടിയിൽ നിന്ന് ബാക്കിയുള്ള കവിതകൾ എടുത്തു. "ഇത് ഒരു പുസ്തകമാക്കിയാലോ?" അവൻ മീരയോട് ചോദിച്ചു. "നീ ആദ്യം വായിച്ചത് പോലെ എല്ലാവരും വായിക്കട്ടെ."

മീരയുടെ കണ്ണ് തിളങ്ങി. "എനിക്ക് അതിന്റെ എഡിറ്റർ ആകണം!"

"നീ തന്നെയാണ് ആദ്യത്തെ വായനക്കാരി. നീ തന്നെ എഡിറ്റർ."

അന്ന് രാത്രി അവർ ഒരു ഫ്ലാസ്ക് ചായയും ഒരു പുതപ്പുമായി കുന്നിൻ മുകളിലേക്ക് പോയി. ആദ്യ ദിവസം സൂര്യോദയം കണ്ട അതേ പാറ. ഇത്തവണ രാത്രി, ആകാശം നിറയെ നക്ഷത്രങ്ങൾ. താഴെ ഗ്രാമത്തിലെ ചെറിയ വിളക്കുകൾ മിന്നാമിനുങ്ങുകൾ പോലെ.

അവർ പുതപ്പിൽ ഒരുമിച്ച് പൊതിഞ്ഞിരുന്നു. മീര അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാരി.

"അന്ന് ഞാൻ