Chapter Title : മഴയോർമ്മ 3 [OLIVER DUST] [നീലക്കുറിഞ്ഞി പൂക്കുമ്പോൾ]

ഒരു കാര്യം കാണിക്കാം."

"ഇന്ന് ഞാൻ വേണ്ടത്ര കാര്യങ്ങൾ കണ്ടു, മനുഷ്യാ."

"ഇത് വേറെ."

അവൻ അവളുടെ കണ്ണ് ഒരു തുണി കൊണ്ട് കെട്ടി. "എടാ, എന്താ ഇത്?" അവൾ ചിരിച്ചു. അവൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് പടി കയറ്റി. ടെറസിൽ എത്തിയപ്പോൾ കണ്ണ് അഴിച്ചു.

ടെറസിൽ നിറയെ മെഴുകുതിരികൾ. ചെറിയ ഒരു മേശയിൽ രണ്ട് ഗ്ലാസ് ചൂട് ചോക്ലേറ്റ്, അതിൽ എരിവ് ചേർത്തത്. ഒരു മൂലയിൽ ആ പഴയ റേഡിയോ, അതിൽ നിന്ന് ആ പഴയ പ്രണയഗാനം പതുക്കെ ഒഴുകി. ഗോപാലൻ ചേട്ടൻ താഴെ ഗേറ്റിനടുത്ത് ഒരു കുടയുമായി കാവൽ.

മീര വായ പൊത്തി. "അർജുൻ..."

അവൻ അവളുടെ മുന്നിൽ ഒരു കാൽമുട്ടിൽ ഇരുന്നു. "മീര ശ്രീധരൻ. ഒരു മാസം മുമ്പ് ഒരു ദുബായ്ക്കാരൻ നിന്റെ വാതിൽക്കൽ നനഞ്ഞൊലിച്ച് വന്നു നിന്നു. അന്ന് നീ പുസ്തകം കൊണ്ട് അടിക്കാൻ നിന്നു."

"അത് ഞാൻ ഭയന്നിട്ടാ!"

"അറിയാം. പക്ഷേ ഞാൻ അന്ന് തന്നെ വീണുപോയി." അവൻ മോതിരപ്പെട്ടി തുറന്നു. "ഇത് അമ്മയുടെയാ. അച്ഛൻ സൂക്ഷിച്ചു വെച്ചത്. ഒരു കാര്യം മാത്രം ചോദിക്കട്ടെ. ഈ വീടിന്റെ പാതിയും, എന്റെ പാതി ഹൃദയവും കൂടി, നീ പൂർണ്ണമാക്കുമോ? എന്റെ ഭാര്യയായി, എന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ?"

മീര ഒരു നിമിഷം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. കണ്ണ് നിറഞ്ഞൊഴുകി. പക്ഷേ അവളുടെ മുഖത്ത് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു.

"എടാ പോത്തേ," അവൾ കരഞ്ഞും ചിരിച്ചും പറഞ്ഞു. "ഇതിന് ഉത്തരം ഞാൻ ആദ്യത്തെ ആഴ്ച തന്നെ പറഞ്ഞതല്ലേ!"

"എപ്പോൾ?"

"അന്ന് ആ പന്തയത്തിൽ.