Chapter Title : മഴയോർമ്മ 4 [OLIVER DUST] [ചൂടുള്ള മഴക്കാലം]

കുളം തീർത്തു. അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ പുറത്ത് മുറുകി. അവൻ അവളെ പൊക്കിയെടുത്ത് പടി കയറി. ഓരോ പടിയിലും നിന്ന് അവർ നിന്നു, ചുംബിച്ചു, ചിരിച്ചു, വീണ്ടും ചുംബിച്ചു.

"ഈ പടിക്കെട്ട് ഇത്ര നീളമാണെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല," അവൻ കിതച്ചു.

"അടുത്ത തവണ ഒരു ലിഫ്റ്റ് വെക്കാം."

"അടുത്ത തവണ നമ്മൾ താഴെത്തന്നെ നിൽക്കും."

"ദുഷ്ടൻ!"

മുറിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവൻ അവളെ പതുക്കെ നിലത്ത് നിർത്തി. നനഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി അവൻ അഴിച്ചു, ഓരോന്നിനും ഒരു ചുംബനം. അവളുടെ ചർമ്മം മഴയുടെ ഉപ്പും തണുപ്പും ചൂടും കലർന്ന് തിളങ്ങി. ഒരു തോർത്തെടുത്ത് അവൻ അവളുടെ മുടി പതുക്കെ തുടച്ചു, പിന്നെ തോളുകൾ, പിന്നെ പുറം. തോർത്ത് നിലത്ത് വീണു.

"മീര," അവൻ മന്ത്രിച്ചു. "ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ?"

"പറ."

"നിന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു തീ ആളും. പക്ഷേ അത് പൊള്ളിക്കുന്ന തീയല്ല. ഒരു മഴക്കാലത്ത് തണുത്ത് വിറയ്ക്കുമ്പോൾ അടുപ്പിന്റെ അടുത്ത് ഇരിക്കുന്നത് പോലത്തെ ഒരു ചൂട്. എനിക്ക് ഇത് ഒരിക്കലും മതിയാകില്ല."

അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവന്റെ കൈ എടുത്ത് തന്റെ നെഞ്ചിൽ, ഹൃദയത്തിന് മുകളിൽ വെച്ചു. അത് ഒരു ചെറിയ പക്ഷിയെപ്പോലെ പിടഞ്ഞു.

"ഇത് കേൾക്കുന്നുണ്ടോ? ഇതും നിനക്ക് മതിയാകില്ല എന്നാ പറയുന്നത്."

അന്ന് വൈകുന്നേരം മുഴുവൻ അവർ പുതപ്പിനുള്ളിൽ ഒളിച്ചു. പുറത്ത് മഴ തിമർത്തു പെയ്തു. അകത്ത് അവരുടെ ലോകം ശ്വാസത്തിന്റെ താളത്തിലും ചുംബനങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തിലും ചൂടിലും ചുരുങ്ങി. അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ നട്ടെല്ലിലൂടെ ഒഴുകി, അവൾ ഒരു