Chapter Title : മഴയോർമ്മ 4 [OLIVER DUST] [ചൂടുള്ള മഴക്കാലം]

ചെറിയ ശബ്ദത്തോടെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. അവൾ അവന്റെ ചെവിയിൽ കടിച്ചു, അവൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. അവർ പരസ്പരം പേര് വിളിച്ചു, പിന്നെ പേരുകൾ പോലും വേണ്ടാതായി. അസ്തമയം കഴിഞ്ഞ് ഇരുട്ട് വീണപ്പോൾ അവളുടെ മുടി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പടർന്ന് കിടന്നു, അവന്റെ കൈ അവളുടെ അരയിൽ ഭദ്രമായി.

"നിന്റെ കൂടെ ഒരു ആയുസ്സ് മുഴുവൻ ഇങ്ങനെ കിടന്നാലും എനിക്ക് മടുക്കില്ല," അവൾ ഉറക്കച്ചടവോടെ പറഞ്ഞു.

"ഒരു ആയുസ്സ് മതിയോ?"

"ഇല്ല. ഇനിയും അടുത്ത ജന്മത്തിലും ഇതേ മഴ വേണം."

❖

ആലപ്പുഴയിലെ ഹൗസ്ബോട്ട് ഒരു പഴയ കെട്ടുവള്ളമായിരുന്നു. തേക്കിന്റെ തറ, ഓലകൊണ്ടുള്ള മേൽക്കൂര, മുൻവശത്ത് ഒരു ചെറിയ ഇരിപ്പിടം. ബോട്ടിലെ ജോലിക്കാരനായ ഒരു വയസ്സൻ, മാധവൻ ചേട്ടൻ, അവരെ കണ്ടപ്പോൾ ചിരിച്ചു.

"ഗോപാലൻ പറഞ്ഞിരുന്നു, പുതിയ കല്യാണക്കാരാണെന്ന്. ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം. പാചകം ചെയ്ത് വെച്ചിട്ട് ഞാൻ അക്കരെ ഇറങ്ങിക്കോളാം. നിങ്ങൾ വിളിച്ചാൽ മാത്രം വരാം. വിളിച്ചില്ലെങ്കിൽ നാളെ രാവിലെ."

"അയ്യോ, അത് വേണ്ട ചേട്ടാ," മീര പറഞ്ഞു.

"വേണം," അർജുൻ ഉടനെ പറഞ്ഞു. മീര അവനെ ഒന്ന് നുള്ളി.

ബോട്ട് പതുക്കെ കായലിലേക്ക് നീങ്ങി. വൈകുന്നേരത്തെ സൂര്യൻ വെള്ളത്തിൽ സ്വർണ്ണം ഒഴിച്ചു. തെങ്ങുകൾ തീരത്ത് കാവൽ നിന്നു. ദൂരെ ഒരു ചെറിയ വള്ളത്തിൽ ഒരു മീൻപിടുത്തക്കാരൻ വല വീശുന്നു. മീര ബോട്ടിന്റെ മുൻവശത്ത് കാൽ വെള്ളത്തിലേക്ക് തൂക്കി ഇരുന്നു. അർജുൻ അവളുടെ പിന്നിൽ ഇരുന്ന് അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

"ഇത്ര ശാന്തത ഞാൻ ജീവിതത്തിൽ കണ്ടിട്ടില്ല," അവൾ പറഞ്ഞു.

"എനിക്കും. ദുബായിൽ ശബ്ദമില്ലാത്ത