Chapter Title : മഴയോർമ്മ 4 [OLIVER DUST] [ചൂടുള്ള മഴക്കാലം]

ഒരു നിമിഷം പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല."

"ഇപ്പോൾ ശബ്ദമുണ്ടോ?"

"നിന്റെ ശ്വാസം. എന്റെ ഹൃദയം. അത്ര മാത്രം."

രാത്രി മാധവൻ ചേട്ടൻ ഒരു വലിയ പാത്രം കരിമീൻ പൊള്ളിച്ചതും ചോറും മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച് ചെറുവള്ളത്തിൽ അക്കരെ പോയി. മുൻവശത്ത് ഒരു ചെറിയ വിളക്ക് മാത്രം. അവർ ഒരേ ഇലയിൽ നിന്ന് കഴിച്ചു, അവൾ ഓരോ ഉരുള അവന്റെ വായിൽ വെച്ചുകൊടുത്തു. അവൻ അവളുടെ വിരലിൽ ഒരു ചെറിയ കടി കൊടുത്തു.

"അയ്യോ! ഇങ്ങനെ കഴിക്കാനാണോ ഉദ്ദേശിച്ചത്?"

"നിന്റെ വിരൽ മീനിനേക്കാൾ രുചിയാ."

"എന്റെ ദൈവമേ, ഇയാൾക്ക് ഇത് എവിടുന്ന് പഠിച്ചു?"

"നീ പഠിപ്പിച്ചതാ. നീ ആണ് ഗുരു."

ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് അവർ മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത പിൻവശത്തെ തറയിൽ ഒരു പായ വിരിച്ച് കിടന്നു. മുകളിൽ ആകാശം നിറയെ നക്ഷത്രങ്ങൾ. വെള്ളം ബോട്ടിനെ പതുക്കെ ആട്ടി. മീര അർജുന്റെ തോളിൽ തല വെച്ച്, ഒരു വിരൽ കൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ വരയ്ക്കുകയായിരുന്നു.

"അർജുൻ."

"ഉം."

"എനിക്ക് ഒരു സത്യം പറയാനുണ്ട്. ഒരു ചെറിയ നാണക്കേടുള്ള സത്യം."

"പറയ്. ഞാൻ ചിരിക്കില്ല."

"ചിരിക്കും. കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ എന്റെ കൂട്ടുകാരികൾ പ്രണയത്തെ പറ്റി എപ്പോഴും സംസാരിക്കുമായിരുന്നു. എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. ഞാൻ പുസ്തകത്തിൽ വായിച്ചതേ ഉള്ളൂ. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ..." അവൾ ഒന്ന് നിർത്തി. "ഇപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നുന്നു, ഏതൊരു പുസ്തകവും ഇതിന്റെ പകുതി പോലും എഴുതിയിട്ടില്ലെന്ന്."

അർജുൻ ചിരിച്ചില്ല. അവൻ അവളുടെ മുഖം രണ്ട് കയ്യിലും എടുത്തു. "ഞാൻ ഇത് ഒരു പുസ്തകത്തിൽ എഴുതാൻ ശ്രമിക്കില്ല. ഇത് ജീവിച്ച് തന്നെ തീർക്കും."

"എന്നാൽ തുടങ്ങ്."