Chapter Title : മഴയോർമ്മ 4 [OLIVER DUST] [ചൂടുള്ള മഴക്കാലം]
അവൻ അവളെ ചുംബിച്ചു. കായലിലെ കാറ്റ് അവരുടെ ചുറ്റും ഒഴുകി. അവളുടെ കയ്യിലെ നീല വളകൾ പായയിൽ ഒരു മണിനാദം പോലെ കിലുങ്ങി. അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ, തോളിൽ, ഓരോ ചുംബനത്തിലും ഒരു പുതിയ ചോദ്യം ചോദിച്ചു, അവൾ ഓരോന്നിനും ഒരു ചെറിയ മൂളലും വിരലുകളുടെ മുറുക്കവും കൊണ്ട് ഉത്തരം പറഞ്ഞു. ആകാശത്തിന് താഴെ, വെള്ളത്തിന് മുകളിൽ, നക്ഷത്രങ്ങൾ മാത്രം സാക്ഷിയായി, അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും പരസ്പരം കണ്ടെത്തി. ബോട്ടിന്റെ ആട്ടം അവരുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ താളത്തോട് ചേർന്നു. ഒരു നിമിഷം മീര തല പിന്നോട്ട് ചായ്ച്ച് ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി, അവന്റെ പേര് ഒരു നിശ്വാസമായി പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവൻ അവളെ ഇറുകെ ചേർത്തു, അവളുടെ ചൂടിൽ അലിഞ്ഞു.
പിന്നെ അവർ ശാന്തരായി കിടന്നു, വിയർപ്പും കായൽക്കാറ്റും ചേർന്ന് ചർമ്മം തണുത്തു. മീര ചിരിച്ചു, ഒരു ചെറിയ, തൃപ്തിയുള്ള, കുസൃതിയുള്ള ചിരി.
"എന്താ?"
"മാധവൻ ചേട്ടൻ വിളിച്ചില്ലെങ്കിൽ വരില്ലെന്ന് പറഞ്ഞത് എത്ര നന്നായി!"
"ഇനിയും നന്നാകാൻ ഇട ഉണ്ട്," അവൻ അവളുടെ ചെവിയിൽ കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു.
"അയ്യോ, ഇയാളെ കൊണ്ട് ഞാൻ തോറ്റു!"
❖
ഹൗസ്ബോട്ടിലെ മൂന്നാം ദിവസം രാവിലെ മീര ഒരു കടലാസും പേനയുമായി ഇരുന്നു. അർജുൻ ഉണർന്നപ്പോൾ അവൾ പുതപ്പ് ചുറ്റി ഇരുന്ന് എന്തോ എഴുതുകയായിരുന്നു, നാവ് ചുണ്ടിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ തിരുകി.
"എന്താ ഇത്?"
"ലിസ്റ്റ്." അവൾ കടലാസ് ഒളിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. "കല്യാണത്തിന്റെ അന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, ഒരു ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നീളുന്ന ലിസ്റ്റെന്ന്. ഞാൻ അത് ഉണ്ടാക്കുകയാ."
അവൻ കടലാസ് പിടിച്ചുവാങ്ങി, അവൾ
💬 Comments
View all comments