Chapter Title : മഴയോർമ്മ Part 5 [കുന്നിൻ മുകളിലെ രഹസ്യം]

പാട്ട്. "ഞാൻ അത് ഡൗൺലോഡ് ചെയ്തു, നിനക്കറിയാതെ."

മീരയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. "എപ്പോൾ?"

"നീ ഉറങ്ങുമ്പോൾ. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ സൗണ്ട്ട്രാക്ക് ഞാൻ എപ്പോഴും കയ്യിൽ വെക്കണമല്ലോ."

അവർ ബാൽക്കണിയിൽ വെച്ച് പതുക്കെ നൃത്തം ചെയ്തു. ഇത്തവണ ആരും കാണാനില്ല, ആരും കേൾക്കാനില്ല. അവളുടെ നെറ്റി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ, അവന്റെ കൈ അവളുടെ അരയിൽ. കടലിന്റെ ശബ്ദവും പാട്ടും കാറ്റും ഒരുമിച്ച് ചേർന്നു. പാട്ട് തീർന്നപ്പോൾ അവർ നിന്നില്ല, നിശബ്ദതയിൽ തന്നെ ആടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

"അർജുൻ," അവൾ മന്ത്രിച്ചു. "എനിക്ക് നിന്നെ വേണം."

"ഇവിടെ?"

"ഇവിടെ അല്ല. ആ വലിയ കിടക്കയിൽ. ആ വെളുത്ത വിരിപ്പിൽ. ആരും ഇല്ലാത്ത ഒരു ലോകത്ത്."

അവൻ അവളെ പൊക്കിയെടുത്ത് അകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, ബാൽക്കണിയുടെ വാതിൽ പതുക്കെ ചാരി. കർട്ടൻ കാറ്റിൽ ഇളകി. മുറിയിൽ ഒരു ചെറിയ വിളക്ക് മാത്രം. വലിയ വെളുത്ത കിടക്കയിൽ അവൻ അവളെ പതുക്കെ കിടത്തി, അവളുടെ മുകളിൽ ചാഞ്ഞു നോക്കി.

"നിന്നെ എത്ര നോക്കിയാലും എനിക്ക് മതിയാകുന്നില്ല."

"അപ്പോൾ നോക്ക്. പക്ഷേ ഇത്തവണ വേഗം വേണ്ട, ഞാൻ പറയുന്നില്ല."

അവൻ ചിരിച്ചു. പിന്നെ ആ രാത്രി അവർ ഒരു സമയവുമില്ലാത്ത ഒരു ലോകത്തിൽ ജീവിച്ചു. അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ ഓരോ ഇഞ്ച് ചർമ്മത്തെയും ഒരു കവിതയായി വായിച്ചു. അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ മുടിയിലൂടെ, പുറത്തിലൂടെ, ഒരു പുതിയ രാഗം മീട്ടി. വെളുത്ത വിരിപ്പിൽ അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ നിലാവിൽ കുളിച്ചു. അവൾ അവന്റെ പേര് വിളിച്ചു, ഒരിക്കൽ, രണ്ടു തവണ, പിന്നെ എണ്ണാൻ പറ്റാത്തത്ര. അവൻ അവളുടെ ചെവിയിൽ അവൾക്ക്