Chapter Title : മഴയോർമ്മ Part 5 [കുന്നിൻ മുകളിലെ രഹസ്യം]

മാത്രം അറിയാവുന്ന വാക്കുകൾ മന്ത്രിച്ചു, ആരാധനയുടെ, നന്ദിയുടെ, ആർത്തിയുടെ, സ്നേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾ. ഇടയ്ക്ക് അവർ ചിരിച്ചു, ഇടയ്ക്ക് അവളുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു, ഇടയ്ക്ക് രണ്ടുപേരും ഒന്നും പറയാതെ പരസ്പരം നോക്കി മാത്രം കിടന്നു. കടലിന്റെ ശബ്ദം അവരുടെ ശ്വാസത്തിന് താളം പിടിച്ചു. ആ രാത്രിയുടെ ചൂട് അവർ രണ്ടുപേരുടെയും ഉള്ളിൽ ഒരു വിളക്ക് പോലെ തെളിഞ്ഞു.

അർദ്ധരാത്രി കഴിഞ്ഞ് അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ച് കിടക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ വിരൽ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു ഹൃദയം വരച്ചു.

"അർജുൻ."

"ഉം."

"നീ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ഇപ്പോഴും ആ കഫേയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ചായ ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമായിരുന്നു. സന്തോഷമായി, പക്ഷേ പകുതി മാത്രം."

"പാതി വീട്, പാതി ഹൃദയം."

"അതെ." അവൾ ചിരിച്ചു. "ഇപ്പോൾ ഞാൻ പൂർണ്ണമാ."

"ഞാനും."

"നാളെ ഞാൻ ആ വേദിയിൽ നിന്ന് എന്ത് പറയണമെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി."

"എന്താ?"

"ഇപ്പോൾ പറയില്ല. നാളെ കേൾക്ക്."

അവൻ ചിരിച്ചു, അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. ജനലിന് പുറത്ത് കൊച്ചിയുടെ രാത്രി വിളക്കുകൾ കായലിൽ പ്രതിഫലിച്ചു. ദൂരെ ഒരു കപ്പലിന്റെ ഹോൺ. അകലെ, മൂന്നാറിന്റെ കുന്നുകളിൽ, ആരും കാണാതെ, ആ ഒരൊറ്റ നീലമൊട്ടിന് ചുറ്റും ആയിരക്കണക്കിന് മൊട്ടുകൾ ഒരുമിച്ച് തല ഉയർത്തിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. പന്ത്രണ്ട് വർഷത്തെ കാത്തിരിപ്പ് അവസാനിക്കാൻ ഇനി ഏതാനും ദിവസങ്ങൾ മാത്രം.

.

___________________________________________

വായിച്ചിട്ട് എല്ലാപേരും അഭിപ്രായം പറയണേ... എന്നാലെ എഴുതാൻ ഒരു മൂഡ് വരൂ....

പോസിറ്റീവ് and നെഗറ്റീവ് അറിയിക്കാനേ ആരും മറക്കല്ലേ......

___________________________________________