Chapter Title : മഞ്ഞമന്ദാരങ്ങൾ [സമുദ്രക്കനി]

വലിയ മാറിടം,

മുഴുത്ത ചന്തി, വിരിഞ്ഞ അരക്കെട്ട്,

ഇടതൂർന്ന നീണ്ട മുടി, ഐശ്വര്യം നിറഞ്ഞ

മുഖം. എപ്പോഴും ചിരിച്ചുകൊണ്ട്

സംസാരിക്കുന്ന സ്വഭാവം. നീലിമ ചേച്ചി ഏഴാം

ക്ലാസ് വരെ പഠിച്ചു, പിന്നെ നിർത്തി. ഇപ്പോൾ

വീട്ടിൽ അമ്മയെ സഹായിക്കുന്നു.

ഞാൻ അമ്മായിയോടൊപ്പം പോകാൻ

തീരുമാനിച്ചു. എൻ തുണികളും ചില

സാധനങ്ങളും ഒരു സഞ്ചിയിലാക്കി. ഞങ്ങൾ

മൂവരും അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. ആ

യാത്രയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സന്തോഷം

നീലിമ ചേച്ചിക്കായിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക്

മനസ്സിലായി. അമ്മായി മുന്നിൽ, ഞാനും

ചേച്ചിയും പിന്നിൽ. ഞാൻ ഒരിൽക്കൂടി

പിന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി-ജനിച്ച്

വളർന്ന വീട് കണ്ണിൽനിന്ന് അകന്നുപോകുന്നു.

നടത്തത്തിൽ നീലിമ ചേച്ചി എന്റെ് കൈ

പിടിച്ചിരുന്നു. പാടവരമ്പുകളും ഇടവഴികളും

പുൽമേടുകളും കുന്നിൻപുറങ്ങളും താണ്ടി,

ഇരുട്ടിയപ്പോഴേക്കും അവരുടെ വീട്ടിൽ എത്തി.

യാത്രയുടെ ക്ഷീണത്തോടെ ഞാനും

ചേച്ചിയും തിണ്ണയിൽ ഇരുന്നു. കണ്ണെത്താ

ദൂരം പരന്നുകിടക്കുന്ന പാടം-വാഴയും നെല്ലും

മറ്റു കൃഷികളും. ആ പാടത്തിൻ്റെ കരയിൽ

ചുവന്ന വെട്ടുകല്ലുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ,

ഓലമേഞ്ഞ ഒരു ചെറിയ വീട്. സിമന്റോ

കുമ്മായമോ ഒന്നും പൂശിയിട്ടില്ല. മുറ്റത്ത് ഒരു

ഭാഗത്ത് കോഴിക്കൂട്, അല്പം മാറി ആട്ടിൻകൂട്,

മൂലയിൽ പശുത്തൊഴുത്ത്. അവരുടെ

ജീവിതമാർഗങ്ങൾ അതൊക്കെയായിരുന്നു.

മുറ്റത്ത് നല്ലപോലെ കായ്ച്ച രണ്ട്തെങ്ങുകൾ

-ഉയരം കുറവ്, ഒരു ചെറിയ തോട്ടികൊണ്ട്ി

ഇടാൻ പാകത്തിൽ നിറയെ തേങ്ങ.

ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ

അമ്മായി ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞു:

“ഡീ... നീ അവിടെ ഇരിക്കാതെ പോയി ആ

വെട്ടരുവാൾ എടുത്തുകൊണ്ടുവാ. ഞാൻ

രണ്ട് ഇളനീർ ഇടട്ടെ. ആ കുട്ടി നടന്ന് ആക

ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നു.”

"ഞാനൊന്ന്ഇരിക്കട്ടെ അമ്മേ.."

“ഹോ... ഒന്ന് ഇരിക്കാനും