Chapter Title : മൃഗം 19 [Master]

പാവം മരിച്ചത്..എനിക്കീ ദുഃഖം ജീവിതകാലം മൊത്തം പേറേണ്ടി വരുമല്ലോ...” ഡോണ വീണ്ടും ഉച്ചത്തില്‍ കരയാന്‍ തുടങ്ങി. പുന്നൂസ് വാസുവിനെയും കൂട്ടി ഉള്ളിലേക്ക് പോയി കാര്യങ്ങള്‍ ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. എല്ലാം കേട്ടപ്പോള്‍ അയാളുടെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു. അയാള്‍ പുറത്ത് മകളുടെ അരികിലെത്തി ഇരുന്നു. ഡോണ അപ്പോഴും ഏങ്ങലടിച്ചു കരയുകയായിരുന്നു. “മോളെ..നിന്റെ വിഷമം എനിക്ക് ഇപ്പോഴാണ്‌ മനസിലായത്..ഒരിടത്തും പതറാത്ത നിന്റെ മനസ് സ്നേഹത്തിന്റെ മുന്‍പില്‍ എത്ര ദുര്‍ബ്ബലമാകുന്നു.. സ്നേഹത്തിന്റെയും മനുഷ്യത്വത്തിന്റെയും മുന്‍പില്‍ മനസ് ദുര്‍ബ്ബലമാകണം. ആയില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ നമ്മള്‍ മനുഷ്യരല്ല. മോള് മനസിന്റെ വിഷമം തീരുന്നത് വരെ കരഞ്ഞോ..പക്ഷെ നീ ഇതില്‍ നിന്നെ കുറ്റക്കാരിയായി മാത്രം കാണരുത്.. ഒരിക്കലും ആ മരണം എന്റെ മോളുടെ കുറ്റം കൊണ്ട് സംഭവിച്ചതല്ല” പുന്നൂസ് അവളുടെ മുടിയിഴകളില്‍ തഴുകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “അല്ല പപ്പാ..അല്ല..ഞാനാണ് ആ പാവത്തിന്റെ മരണത്തിനുത്തരവാദി..ഞാനവിടെ ചെന്നത് ആ ദുഷ്ടന്മാര്‍ അറിഞ്ഞു കാണും.. അസീസ്‌ അപ്പോഴേ പറഞ്ഞതായിരുന്നു അവര്‍ ഇതറിഞ്ഞാല്‍ ഉള്ള അപകടം. അപ്പോള്‍ ആ പാവാമാണ് അവനു ധൈര്യം കൊടുത്ത് കൊല്ലുന്നെങ്കില്‍ കൊല്ലട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞ് ഒപ്പം നിന്നത്..അത് അവളുടെ അറം പറ്റുന്ന വാക്കുകള്‍ ആയിപ്പോയി....” “മോളെ ജനനമരണങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം നമ്മുടെ കൈയിലല്ല; അത് സംഭവിക്കെണ്ടപ്പോള്‍ സംഭവിക്കും. പക്ഷെ നീ ആ മരിച്ചുപോയ പെണ്‍കുട്ടിക്ക് അവളുടെ ജീവിതത്തില്‍ കുറെ നല്ല നിമിഷങ്ങള്‍ സമ്മാനിച്ചു. അവള്‍ വളരെ സന്തോഷവതിയായിരുന്നു മരിക്കുമ്പോള്‍ എന്നാണ് എന്റെ അനുമാനം. കാരണം വാസു പറഞ്ഞത് വച്ചു നോക്കുമ്പോള്‍, ഒരു വഴിവിട്ട ജീവിതം നയിച്ചിരുന്ന അവള്‍ക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് ജീവിത ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വല്ലവര്‍ക്കും വേണ്ടി ജീവിതം തുലയ്ക്കുന്ന ബോധമില്ലാത്ത ഭര്‍ത്താവ്.