Chapter Title : മൃഗം 22 [Master]
മെനക്കെടെണ്ടി വരും” സ്റ്റാന്ലി പറഞ്ഞു. “ഏയ് വീട്ടിലെക്കാകാന് വഴിയില്ല. ഇവന്മാര് രണ്ടുപേരും കൂടി നമ്മള് അവളെ പൊക്കുന്നതിനു മുന്പ് ചൂണ്ടാന് ചാന്സുണ്ട് എന്ന് ഇക്ക പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇത് സംഗതി അത് തന്നെയാണ്. പെണ്ണിന് പക്ഷെ മനസിലായിട്ടില്ല എന്ന് മാത്രം” മാലിക്ക് പറഞ്ഞു. ദിവാകരന് പിന്നിലെ സീറ്റില് തന്റെ ഒപ്പം കയറി ഇരുന്നപ്പോള് ദിവ്യ അറപ്പോടെ മാറി ഇരുന്നു. “ആരാ മോളെ സൈക്കിള് മോട്ടിച്ചത്?” അവളുടെ സൌന്ദര്യത്തില് ഭ്രാന്തു പിടിച്ച്, ആ മദഗന്ധം നുകര്ന്ന് ദിവാകരന് ചോദിച്ചു. രവീന്ദ്രന് വണ്ടി മുന്പോട്ട് എടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. “എനിക്കറിയില്ല” ദിവ്യ അയാളെ നോക്കാതെ ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലാത്ത മട്ടില് പറഞ്ഞു. രവീന്ദ്രന് കണ്ണാടിയിലൂടെ ദിവാകരനെ നോക്കി. “മോക്ക് ചിറ്റപ്പനോടു ദേഷ്യമാണ് അല്ലെ. ഉം..ഇക്കാലത്ത് നല്ല മനസുള്ള ആരെയും ആര്ക്കും ഇഷ്ടമല്ല. മോളെ ഞാന് സ്നേഹിച്ചതിന്റെ ഫലമാണ് ഇത്” അയാള് ഒരു കള്ളനെടുവീര്പ്പോടെ പറഞ്ഞു. “എടൊ ദിവാകരാ ഇപ്പഴാ ഓര്ത്തത്; എനിക്ക് അനിയന്റെ വീടുവരെ ഒന്ന് പോണമായിരുന്നു. ഈ വണ്ടീടെ ബുക്കും പേപ്പറും അവിടാ ഇരിക്കുന്നത്. നാളെ രാവിലെ ആര് ടി ഓ ഓഫീസില് കൊടുക്കാന് ഉള്ളതാ. കൊച്ചിനെ വീട്ടിലോട്ടു വിട്ടിട്ടു പോകാമെന്നാ ആദ്യം കരുതിയത്. ഇപ്പോള് താനൂടെ ഒള്ള സ്ഥിതിക്ക് ഞാനാ പേപ്പര് എടുത്തിട്ടു നിങ്ങളെ വിട്ടാല് പോരെ?” രവീന്ദ്രന് തന്ത്രപൂര്വ്വം ചോദിച്ചു. “അതുമതി സാറേ. നമുക്ക് ശൂന്നിങ്ങു പോരരുതോ..അല്യോ മോളെ?” ദിവ്യ അപകടം മണത്തു. വീട്ടിലേക്ക് വിടാമെന്ന് പറഞ്ഞ അങ്കിള് ഇപ്പോള് വേറെ എങ്ങോട്ടോ പോകണമെന്ന് പറയുന്നു. അടുത്ത ജംഗ്ഷനില് നിന്നും തന്റെ വീട്ടിലേക്കും നേരെ എതിര് ഭാഗത്തേക്കും റോഡ് തിരിയും.
💬 Comments
View all comments