Chapter Title : മൃഗം 22 [Master]

മേശപ്പുറത്ത് ഒരു സ്റ്റൂള്‍ എടുത്തിട്ട ശേഷം എന്നോട് അതില്‍ ഒന്ന് പിടിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. മുകളിലെ മാറാല തൂക്കാനാണ് എന്നും പറഞ്ഞു അതില്‍ കേറി അവള്‍ പാവാട മേലേക്ക് പൊക്കി. ഹെന്റെ സാറെ..അവള്‍ടെ ആ തൊട..ഹയ്യോ എനിക്കോര്‍ക്കാന്‍ വയ്യേ..പെണ്ണ് കഴപ്പ് മൂത്ത് ഒലിപ്പിച്ച് നില്‍ക്കുവാരുന്നു. അവള്‍ പാവാട മൊത്തം പൊക്കി എന്നെ എല്ലാം കാണിച്ചു. ദാ ഇത്രേം ഉണ്ട് അവളുടെ ചന്തി. അതിന്റെ എടേന്ന് നനഞ്ഞ് ഒലിക്കുന്നത് കണ്ട ഞാന്‍ അങ്ങോട്ട്‌ മൊഖം അങ്ങ് പൂത്തി..ഹാ..എന്തൊരു മണവും രുചീം ആരുന്നെന്നോ..” “എടൊ മനുഷ്യനെ പ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കാതെടോ..കേട്ടിട്ട് എനിക്ക് സഹിക്കാന്‍ വയ്യ” “അപ്പഴല്ലേ ആ പൂതന അങ്ങോട്ട്‌ വന്നത്. എല്ലാം അതോടെ തൊലഞ്ഞു. അന്ന് അവളവിടെ ഇല്ലാരുന്നേല്‍ ഞാന്‍......” ദിവാകരന്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കാനാകാതെ കിതച്ചു. “തന്റെ ഒടുക്കത്തെ ഒരു ഭാഗ്യം..മുടിഞ്ഞ കഴപ്പി ആണല്ലോടോ അവള്‍..” “ആണോന്നോ..അന്ന് രാത്രി അവളെന്നെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ചു. രാത്രി ചെന്ന എന്നെ പക്ഷെ ആ പട്ടി എങ്ങനെയോ കണ്ടു. അവനെന്നെ തൊഴിച്ച ആ തൊഴി....” ദിവാകരന്‍ അറിയാതെ നടുവിന് കൈവച്ചു. “അതോടെ എല്ലാം തീര്‍ന്നു. പിന്നെ ഒരു ചാന്‍സും ഒത്തിട്ടില്ല” നിരാശനായി അയാള്‍ പറഞ്ഞു. “എന്റെ വീട്ടില്‍ അവള് വന്നപ്പോഴും ആ പട്ടി തന്നെയാണ് വന്നു കുളമാക്കിയത്. ഇന്നിപ്പോള്‍ അവനിവിടെ ഇല്ലെങ്കിലും അവള്‍ ആ പഴയ അവളല്ല. എന്റെടോ പക്ഷെ ഒരു സത്യമുണ്ട്. ഒരു കഴപ്പിക്കും സ്വന്തം മനസും ശരീരോം ഒരു പരിധിക്കപ്പുറം നിയന്ത്രിക്കാന്‍ പറ്റില്ല. താന്‍ പറഞ്ഞതൊക്കെ ശരിയാണെങ്കില്‍, അവളെ പിടിച്ച് ശരിക്കൊന്നു ഞെക്കി ഉടച്ചാല്‍, അവള്‍ ആ പഴയ അവള് തന്നെ ആകും. അങ്ങനെ