Chapter Title : മൃഗം 23 [Master]

വാ..” “നോ മാഡം. എനിക്ക് പോയെ പറ്റൂ..അതാത് ദിവസത്തെ പണികള്‍ അതാത് ദിവസം എന്നല്ലേ?” “വാസൂ..നിന്റെ കൈ വയ്യാതെ...” “അതൊന്നും എനിക്കൊരു പ്രശ്നം അല്ലടി പുന്നൂച്ചീ....” “നീയും അങ്ങേരും..രണ്ടും കണക്കാ..തോന്നിവാസികള്‍...പോയി എന്തേലും ചെയ്യ്‌” അവള്‍ ദേഷ്യത്തോടെ ഫോണ്‍ വച്ചു. വാസു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തിറങ്ങി ബൈക്കില്‍ കയറി. ഡോണയോട് സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ മാത്രമാണ് അവന്‍ തന്റെ മനസിലെ മുറിവേറ്റു വൃണപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന മൃഗത്തെ അല്‍പ്പമെങ്കിലും മറക്കുന്നത്. ചന്തയില്‍ രാവിലെ നല്ല തിരക്കുണ്ടായിരുന്നു. മുസ്തഫയും മൊയ്തീനും ഇറച്ചി വെട്ടി തകൃതിയായി വില്‍ക്കുകയാണ്. അപ്പോഴാണ് പൊടിപറത്തിക്കൊണ്ട് വാസുവിന്റെ ബൈക്ക് അവിടെത്തി നിന്നത്. അവനെ കണ്ടപ്പോള്‍ മുസ്തഫ അറിയാതെ തന്റെ മുന്‍നിരയില്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട പല്ലുകള്‍ നിന്ന ഭാഗം തടവി. “ഇക്കാ..അവന്‍ എത്തി. ഇത് പണിയാണെന്നാ തോന്നുന്നത്. ഇക്കയാണ്‌ ഇന്നലെ അവരെ അങ്ങോട്ടയച്ചത് എന്ന് ആ നാറി ബഷീര്‍ ഇവനോട് പറഞ്ഞിരുന്നു..” മൊയ്തീന്‍ മന്ത്രിച്ചു. “എന്ത് ചെയ്യണം.” “എങ്ങനെയും ഒഴിവാക്കാന്‍ നോക്ക്. തല്ലാനും പിടിക്കാനും നിന്നാല്‍ നഷ്ടം നമുക്ക് തന്നെ ആയിരിക്കും..” വാസു ബൈക്കില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി മുണ്ട് മടക്കിക്കുത്തി കടയുടെ സമീപത്തേക്ക് ചെന്നു. മുസ്തഫ വേഗം കത്തി വച്ചിട്ട് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. മൊയ്തീനും കച്ചവടം ജോലിക്കാരെ ഏല്‍പ്പിച്ച ശേഷം മുസ്തഫയുടെ പിന്നാലെ ഇറങ്ങി. അവന്‍ കുറെ അകലെ നിന്നിരുന്ന അണികളെ കണ്ണ് കാണിച്ചു. അവന്മാര്‍ പതിയെ വാസു നിന്ന സ്ഥലം ഒരു അകലം വിട്ടു വളഞ്ഞു. “നിനക്ക് മനസിലായി അല്ലെ നിന്നെ കാണാനാണ് ഞാന്‍ വന്നതെന്ന്?” തന്റെ അടുത്തെത്തിയ മുസ്തഫയോടു വാസു ചോദിച്ചു. “ഞാനറിഞ്ഞു..അവന്‍..ആ ബഷീര്‍ കള്ളം പറഞ്ഞതാണ്‌..എനിക്കതില്‍ ഒരു ബന്ധവുമില്ല” മുസ്തഫ