Chapter Title : മൃഗം 27 [Master]

കൊല്ലും..” “യ്യോ ആണോ..” “ഉം” “എന്തിനാ അവര് ചേച്ചിയെ കൊല്ലുന്നത്?” ‘അറിയില്ല മോളെ..മാമന്റെ ജോലി ആ ചേച്ചിയെ ആരും കൊല്ലാതെ നോക്കുക എന്നതാണ്..മാമന്‍ പോട്ടെ” “ഉം..ആ ചേച്ചിക്ക് ഒന്നും പറ്റല്ലേ മാമാ..” “ഒന്നും പറ്റില്ല..മോള് പ്രാര്‍ഥിക്കണം” “ഞാന്‍ എന്നും മാമന് വേണ്ടി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുവല്ലോ....” വാസുവിന്റെ കണ്ണുകള്‍ വീണ്ടും നിറഞ്ഞു. അവനവളെ തെരുതെരെ ചുംബിച്ച ശേഷം നിലത്ത് നിര്‍ത്തി. “ശരി മോളെ..ബൈ..” അവന്‍ ബൈക്കിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “ബൈ മാമാ..” അവള്‍ കൈവീശി കാണിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. വാസു മറ്റു മൂവരെയും വീണ്ടും സഫിയയെയും നോക്കിയ ശേഷം ബൈക്ക് മുന്‍പോട്ടെടുത്തു. സഫിയ അവന്‍ കണ്ണില്‍ നിന്നും മറയുന്നത് വരെ കൈ വീശിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു. ------------------------ സഫിയയെ കണ്ടു മടങ്ങിയ വാസു നിറഞ്ഞ മനസോടെ തന്റെ വീട്ടില്‍, ലിവിംഗ് റൂമിലെ സോഫയില്‍ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. സ്നേഹിക്കാന്‍ ആരുമില്ല എന്ന് ഒരിക്കല്‍ പരിതപിച്ചിരുന്ന തനിക്ക് ഇപ്പോള്‍ സ്നേഹം നല്‍കുന്ന എത്രപേരാണ് ഉള്ളത്. സഫിയ..അവളുടെ പ്രായത്തിലുള്ള ഒരു കുട്ടി തന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത് ഇതാദ്യമായാണ്. ചെറുപ്പം മുതല്‍ വെറുപ്പും ശകാരവും അധിക്ഷേപവും കേട്ടുവളര്‍ന്ന തനിക്ക്, തന്റെ വീട്ടില്‍ നിന്നും ഒരിക്കലും കിട്ടിയിട്ടില്ലാത്ത സ്നേഹമാണ് ആ കൊച്ചു കുഞ്ഞു നല്‍കുന്നത്. അവളെ തട്ടിയെടുത്തതാണ്‌ എന്ന് പോലും ആ പാവത്തിനറിയില്ല. വാസു മദ്യം ഗ്ലാസിലേക്ക് പകര്‍ന്നു കുടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ സംസാരവും ചിരിയും കളിയും പരിഭവവും എല്ലാം ഒരു ചലച്ചിത്രത്തില്‍ എന്നപോലെ അവന്റെ മനസിലൂടെ പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. “കുഞ്ഞേ ഞാന്‍ പൊക്കോട്ടോ..എല്ലാം മേശപ്പുറത്ത് വച്ചിട്ടുണ്ട്..വെളമ്പി കഴിച്ചാ മാത്രം മതി” കുശിനിക്കാരന്‍ ഗോപാലന്‍ ചേട്ടന്‍ പണികള്‍ തീര്‍ത്തിട്ട് വന്നു ചോദിച്ചു. “ഇരിക്ക് ചേട്ടാ..ഒരെണ്ണം