Chapter Title : മുഹബത്ത് 2 [Vashalan]

പെരുമാറ്റവുമായിരുന്നു മനസ്സിൽ.

കുവൈറ്റിൽ വന്നിട്ട് രണ്ട് ദിവസമേ ആയിട്ടുള്ളൂ, അതിനുള്ളിൽ അവൾ ഈ ഫ്ലാറ്റിലെ എല്ലാവരുമായും എത്ര പെട്ടെന്നാണ് ഇണങ്ങിയത്! എന്റെ കൂടെ ഇത്രയും നാൾ താമസിച്ച രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടനെയും

ഫാസിലിനെയും ശ്രീരാഗിനെയും അവൾ സ്വന്തം കുടുംബത്തെപ്പോലെ കാണുന്നു. സാധാരണ നാട്ടിൽ നിന്ന് പ്രവാസ ലോകത്തേക്ക് പുതിയതായി വരുന്ന ഭാര്യമാർ ആദ്യമൊക്കെ നല്ല അപരിചിതത്വവും നാണവും കാണിക്കാറുണ്ട്.

അടുക്കളപ്പണികളിലേക്കൊന്നും പെട്ടെന്ന് ഇറങ്ങാതെ, മെല്ലെ മെല്ലെ മാത്രമേ കാര്യങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടാറുള്ളൂ എന്നാണ് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതും കേട്ടിട്ടുള്ളതും. പക്ഷേ ഹൻസിബ തികച്ചും വ്യത്യസ്തയാണ്.

യാതൊരു മടിയുമില്ലാതെയാണ് അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് കയറിയതും എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി സന്തോഷത്തോടെ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങിയതും.

സത്യത്തിൽ ഞാൻ ശരിക്കും ഭാഗ്യം ചെയ്തവൻ തന്നെയാണ്! ഇത്രയും സൗന്ദര്യമുള്ള ഒരു ഭാര്യയെ കിട്ടിയത് മാത്രമല്ല, എന്തിനെക്കുറിച്ചും പരസ്പരം തുറന്നു

പറയാനും മനസ്സിലാക്കാനുമുള്ള ഒരു മനസ്സും അവൾക്കുണ്ട്. എന്റെ സാഹചര്യങ്ങളും ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും മനസ്സിലാക്കാനും പൊരുത്തപ്പെടാനുമുള്ള ആ നല്ല മനസ്സ് അവൾക്കില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ എന്താകുമായിരുന്നു?

ആദ്യരാത്രിയിൽ തന്നെ ഞാൻ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും തുറന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്ക് എന്നെ ഇട്ടിട്ട് പോകാമായിരുന്നു. എന്നാൽ അവൾ എന്നെ തള്ളിക്കളഞ്ഞില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, തന്റെ മനസ്സിലുള്ള കാര്യങ്ങളെല്ലാം എന്നോടും തുറന്നു പറയുകയും എന്നെ പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തു.

ഷവറിൽ നിന്ന് വെള്ളം തലയിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു ആശ്വാസവും സ്നേഹവും ഇരച്ചുകയറി. ഹൻസിബയെപ്പോലെ സ്നേഹമുള്ള, പക്വതയുള്ളൊരു പെണ്ണ് ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നതോടെ എന്റെ ജീവിതം തന്നെ കൂടുതൽ മനോഹരമായി മാറിയിരിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ

തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു.

പകൽ വെളിച്ചം ഫ്ലാറ്റിനുള്ളിലേക്ക് പൂർണ്ണമായി പടർന്നുപിടിച്ചിരുന്നു. കുളിച്ചു ഫ്രഷായി, വസ്ത്രങ്ങളൊക്കെ മാറി ഞാൻ ഹാളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്നു.

ഹാളിൽ അപ്പോഴേക്കും രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടനും ശ്രീരാഗും ഫാസിലും ഡൈനിംഗ് ടേബിളിന് ചുറ്റും ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. മേശപ്പുറത്ത് ആവി പറക്കുന്ന ചൂട് ചായയും പുകയുന്ന പുട്ടും പയർക്കറിയും പാത്രങ്ങളിൽ വിളമ്പിവെച്ചിട്ടുണ്ട്.

എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക സന്തോഷവും ആശ്വാസവും കാണാനുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ അടുത്തേക്ക് ചെന്നതും ഫാസിൽ എന്നെ നോക്കി കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു:

"ആഹാ! അക്കൗണ്ടന്റ് സാർ കുളിച്ചൊരുങ്ങി വന്നല്ലോ. അളിയാ, നീയിത്രയും കാലം ഞങ്ങളെ കഷ്ടപ്പെടുത്തിയ ആ അടുക്കള