Chapter Title : മുഹബത്ത് 2 [Vashalan]

നീ അത് വിട്. അവന്മാർ ഇങ്ങനെയൊക്കെത്തന്നെ ഇരിക്കുള്ളൂ. നീ കാര്യമാക്കേണ്ട."

ചേട്ടൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാൻ പിന്നെ അവന്മാരെ മൈൻഡ് ചെയ്യാൻ പോയില്ല.

രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ പ്ലേറ്റിലേക്ക് സാമ്പാർ ഒഴിച്ച് ഒരു കഷണം ഇഡ്ഡലി മുറിച്ചെടുത്തു.

"ആഹാ! അസ്സൽ നാടൻ സാമ്പാറിന്റെ മണം!

ഷാജു, നമ്മൾ ഇത്രയും കാലം ഉണ്ടാക്കിയ വെള്ളച്ചാട്ടം പോലത്തെ സാമ്പാർ അല്ലാട്ടോ ശരിക്കുള്ള സാമ്പാർ. ഇന്ന് ഇതാ ശരിക്കും ഒരു നാടൻ കല്യാണ സാമ്പാറിന്റെ ടേസ്റ്റ്!" ചേട്ടൻ ആസ്വദിച്ചു കഴിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"അതെയതേ! ചേച്ചിയുടെ കൈപ്പുണ്യം സമ്മതിക്കണം അളിയാ!" ഫാസിൽ ഇഡ്ഡലി വായിലാക്കിക്കൊണ്ട് ഏറ്റുപിടിച്ചു. "പക്ഷേ, ഈ സാമ്പാർ ഉണ്ടാക്കാൻ ചേച്ചിക്ക് നല്ലോണം സമയം എടുത്തോ, അതോ ഇടയിൽ അക്കൗണ്ടന്റ് സാറിന്റെ 'സഹായം' കാരണം വൈകിയതാണോ എന്ന് മാത്രം സംശയമുണ്ട്!"

ശ്രീരാഗ് അത് കേട്ട് ചിരിച്ചു: "അതുപിന്നെ അളിയാ, അടുക്കളയിൽ ആളുകൾ 'സഹായിക്കാൻ' കയറുമ്പോൾ പണി കുറയുകയല്ല, ചിലപ്പോൾ സമയക്കൂടുതൽ എടുക്കും! അളിയന്റെ ആ നിൽപ്പ് കണ്ടപ്പോഴേ ഞങ്ങൾക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി!"അത് കേട്ട്

ഹൻസിബ നാണം കൊണ്ട് ആകെ ചുവന്നു തുടുത്തു.

പിന്നെ അവന്മാരെ മൈൻഡ് ചെയ്യാൻ പോയില്ല. അങ്ങനെ എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ തമാശകൾ പറഞ്ഞ് ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് കഴിച്ചു തീർത്തു. ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞതും അവന്മാർ ഓഫീസിൽ പോകാൻ റെഡിയായി എത്തി.

പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ നേരം ഫാസിലും ശ്രീരാഗും ഞങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും നോക്കി ഒരു പ്രത്യേക കള്ളച്ചിരിയോടെ "എന്നാൽ ശരി അളിയാ... എൻജോയ്!" എന്ന് അർത്ഥം വെച്ച് പറഞ്ഞ് ഇറങ്ങിപ്പോയി.

ഇത് കേട്ടതും ഹൻസിബയുടെ മുഖം നാണം കൊണ്ട് ആകെ ചുവന്നു തുടുത്തു. അവൾ