Chapter Title : മുഹബത്ത് 3 [Vashalan]
ഞാൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
പക്ഷേ, അവളുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു ചിന്താകുഴപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ കൈ കഴുകി തോർത്തി എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞുനിന്ന് എന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ചു.
"അല്ല ഇക്കാ..." അവൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പതുക്കെ പറഞ്ഞു. "ഇന്ന് രാവിലെയും വൈകുന്നേരവുമൊക്കെ ഫാസിലും ശ്രീരാഗും എന്നെ നോക്കുന്നത് ഞാൻ ജസ്റ്റ് ഒന്നു ശ്രദ്ധിച്ചു.
നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഓർമ്മ വന്നതുകൊണ്ട് വെറുതെ നോക്കിയതാ... ഇക്ക പറഞ്ഞതുപോലെ അവന്മാരൊക്കെ ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഒരു മാതിരി എടുത്തുപിടിച്ചാ നോക്കുന്നത്. എന്തോ ഒരു തരം നോട്ടം..."
ഞാൻ ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ അവളെ അല്പം കൂടി അടുപ്പിച്ചു നിർത്തി: "ആഹാ! അപ്പോൾ തമ്പുരാട്ടിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി തുടങ്ങിയല്ലേ? തലേന്ന് രാത്രി ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്കിട്ട് ചൂടായ ആളാ ഇപ്പോൾ ഇത് പറയുന്നത്!"
"ഛേ... അങ്ങനെയല്ല ഇക്കാ," അവൾ നാണവും അസ്വസ്ഥതയും കലർന്ന ഭാവത്തോടെ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ചെറുതായി തട്ടി. "എനിക്ക് ആ പിള്ളേരെ കുറിച്ച് ഒരു മോശം ചിന്തയുമില്ല.
പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ ആ വർത്തമാനവും കൂടി കേട്ടപ്പോൾ മുതൽ എനിക്കൊരു മാതിരി തോന്നാൻ തുടങ്ങി. അത്രയേയുള്ളൂ."
"അതിന് അവന്മാരെ കുറ്റം പറയാൻ പറ്റുമോടി?" ഞാൻ അവളുടെ വിരിഞ്ഞ ഇടുപ്പിലേക്ക് കൈ ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു. "വീട്ടിൽ ഇങ്ങനെ വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന അഴകുള്ളൊരു പെണ്ണ് കൺമുന്നിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ
ഫാസിലെന്നോ ശ്രീരാഗെന്നോ ഇല്ല, ഏത് ആൺപിള്ളേരായാലും ഒന്നു കണ്ണുവെച്ചുപോകും. നീ അതൊന്നും കാര്യമാക്കേണ്ട, എന്റേത് മാത്രമായി ഇവിടെ നിന്നാൽ മതി."
"പോ ഇക്കാ അവിടുന്ന്! നിങ്ങളെക്കൊണ്ട് തോറ്റു..." അവൾ മുഖം ചുവന്ന് എന്റെ കെട്ടിൽ നിന്ന് മെല്ലെ മാറി നിൽക്കാൻ നോക്കി.
ഞാൻ അവളെ വിടാതെ കൂടുതൽ ചേർത്തുപിടിച്ച് ആ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് അമർത്തി മുത്തി.
രാത്രിയിലെ ഭക്ഷണമെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഹാളിൽ ഒരുമിച്ചിരുന്നു. റൂമിലെ വലിയ ടിവിയിൽ
💬 Comments
View all comments