Chapter Title : മുഹബത്ത് 3 [Vashalan]

"പക്ഷേ സത്യം പറ ഇക്കാ...

അവന്മാര് കേൾക്കുന്നുണ്ടാകും എന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും നിങ്ങൾക്ക് എന്നെ ഇങ്ങനെ കുരുക്കിപ്പിടിക്കാൻ നാണമില്ലേ?"

"എനിക്ക് എന്ത് നാണം ടീ?" ഞാൻ അവളുടെ ചെവിയിൽ പതുക്കെ കടിച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. "കേൾക്കുന്നവന്മാര് കേൾക്കട്ടെ... കണ്ടു വായിനോക്കുന്നവന്മാരുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് നിന്നെ എന്റേതായി അനുഭവിച്ച് സ്നേഹിക്കുമ്പോഴാ ഇതിന്റെ യഥാർത്ഥ രസം! നീ ആലോചിച്ചു നോക്കിക്കേ, ഈ

ചുവരിനപ്പുറത്ത് കിടക്കുന്ന ഫാസിലും ശ്രീരാഗും ഇതൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ എന്തായിരിക്കും ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാവുക?"

"അയ്യോ ഇക്കാ... അങ്ങനെ ചിന്തിക്കാൻ തന്നെ എനിക്ക് നാണം വരുന്നു," അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കൂടുതൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി. "നാളെ രാവിലെ അവന്മാർക്ക് ചായ കൊടുക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എങ്ങനെ അവരുടെ മുന്നിൽ ചെന്നു നിൽക്കും?

അവർ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ഇതൊക്കെയായിരിക്കും മനസ്സിൽ ഓർക്കുന്നത് എന്ന് വിചാരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് എവിടെയെങ്കിലും പോയി ഒളിക്കാൻ തോന്നുവാ."

"ഒളിക്കുകയൊന്നും വേണ്ടടി," ഞാൻ അവളുടെ വടിവൊത്ത ഇടുപ്പിലൂടെ കൈ ചേർത്ത് അവളെ കുറച്ചുകൂടി മുകളിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. "നീ അവരുടെ മുന്നിൽ കുറച്ചുകൂടി ഗെറ്റപ്പിൽ തന്റേടത്തോടെ ചെന്നു നിൽക്കണം. എന്റെ പൊണ്ടാട്ടിയാണെന്ന്

അവന്മാർക്ക് ഒന്നുകൂടി ബോധ്യപ്പെടട്ടെ!"

"പോ ഇക്കാ... നിങ്ങളൊരു വല്ലാത്ത ആൾ തന്നെ," അവൾ പതുക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ കഴുത്തിന് ചുറ്റും കൈകൾ മുറുക്കി.

ഡിം ലൈറ്റിന്റെ ചുവപ്പ് വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പേടിയും നാണവും കൗതുകവും കലർന്ന ആ വികാരം അവളെ കൂടുതൽ പ്രണയാതുരയാക്കി.

ഞാൻ അവളുടെ മാറിൽ നിന്നും കഴുത്തിലേക്ക് അമർന്നു മുത്തുമ്പോൾ, ഇത്തവണ അവൾ ശബ്ദം അടക്കിപ്പിടിക്കാൻ അധികം ശ്രമിച്ചില്ല.

ശബ്ദമൊക്കെ പുറത്തേക്ക് കേൾക്കുന്നുണ്ടാകും ഇക്കാ..." അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ എന്റെ കാതിൽ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു. "അതുകൊണ്ട് പതുക്കെ... നാളെ രാവിലെ അവരുടെ മുന്നിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ എനിക്ക് ആകെ നാണക്കേടാകും. അവന്മാര് എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയാൽത്തന്നെ എനിക്ക്

സമനില തെറ്റും."

"അതൊക്കെ