Chapter Title : മുഹബത്ത് 4 [Vashalan]

തമ്മിലുള്ള ആ ഒരു അടുപ്പവും അകൽച്ചയായി മാറില്ലേ?"

അവന്മാര് നോക്കുന്നതിലെ സങ്കോചമുണ്ടെങ്കിലും, എന്റെ സൗഹൃദവും

ആ ഫ്ലാറ്റിലെ സന്തോഷവും നഷ്ടപ്പെടരുതെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന അവളുടെ ആ മനസ്സ ഓർത്ത് ഞാൻ അവളെ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

"നീ എന്തൊരു പെണ്ണാടീ..." ഞാൻ അവളുടെ കവിളിൽ ആഞ്ഞുമ്മ വെച്ചു. "എന്നെയും എന്റെ കൂട്ടുകാരെയും പറ്റി നിനക്ക് ഇത്രയൊക്കെ ചിന്തയുണ്ടായിരുന്നോ?"

"പിന്നെയില്ലാതെ..." അവൾ നാണത്തോടെ എന്റെ കഴുത്തിന് ചുറ്റും കൈകൾ മുറുക്കി, ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കി.

ഞാൻ അവളെ കുറച്ചുകൂടി മുറുക്കി പിടിച്ച്, ചുണ്ടിൽ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ പതുക്കെ ചോദിച്ചു: "അപ്പോ... അവന്മാര് നിന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നതിലും, നിന്റെ അടുത്ത് വരുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതിലുമൊക്കെ നിനക്ക് ശരിക്കും കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലൊ?"

അവൾ കണ്ണ് ചിമ്മാതെ എന്നെ ഒന്നു നോക്കി, ആ നാണം കലർന്ന വിറയലോടെ ശബ്ദം

താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു: "അവർ... അവർ വെറുതെ നോക്കുന്നതിൽ എനിക്ക് ഇപ്പോൾ കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല ഇക്കാ...."

"അതാ ഞാൻ പറഞ്ഞത്!" ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ചാഞ്ഞ്, അവളുടെ വിടർന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. "ശരിക്കും പറഞ്ഞാല് അവന്മാര് നിന്നെ അവിടെയിരുന്നു നോക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു.

പക്ഷേ അവരുടെയൊരു രീതിയും പ്രായവും വെച്ച് ആൺപിള്ളേര് അങ്ങനെ ഒക്കെ നോക്കാൻ ചാൻസ് ഉണ്ട് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി... അതുകൊണ്ടാ ഞാൻ നേരത്തെ നിന്നോട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്.

പക്ഷേ പിന്നീട് നീ തന്നെ സ്വന്തം അനുഭവം വെച്ച് അവന്മാര് നോക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് എന്നോട് തുറന്നു പറഞ്ഞില്ലേ... ആ സമയത്ത് എന്റെ ഉള്ളിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു ഫീൽ വന്നു."

ഹൻസിബ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച്, എന്ത് ഫീലാണ് എന്ന് അറിയാൻ ആകാംക്ഷയോടെ

എന്നെത്തന്നെ നോക്കി കിടന്നു.

"ഞാൻ ആലോചിച്ചു നോക്കിയപ്പോഴാ എനിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായത്," ഞാൻ അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ വിരലുകൾ അമർത്തി, പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു. "എത്ര സുന്ദരിയായ ഭാര്യയാടി