Chapter Title : മുഹബത്ത് 4 [Vashalan]

നല്ല ഒതുക്കമുള്ള നൈറ്റിയും ഇട്ട് ചായയുമായി ഹാളിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ... അവന്മാരുടെ കണ്ണുകൾ നിന്റെ ഓരോ ചലനത്തിലും

തറഞ്ഞു നിൽക്കും."

"ഇക്കാ... പ്ലീസ്..." ഹൻസിബയുടെ ശരീരം മുഴുവൻ വിറച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞുപോയി.

"അവന്മാര് നോക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ആ ഒരു വിറയലില്ലേ..." ഞാൻ അവളുടെ വിരലുകളിൽ കോർത്തുപിടിച്ച്, അവളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി.

അതുപോലെ അവര് നിന്നെ നോക്കുമ്പോള് എനിക്ക് കിട്ടുന്ന ആ ഒരു ഫീൽ വേറെ എവിടെനിന്നു കിട്ടാനാ?"

"അയ്യോ റബ്ബേ..." അവൾ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ച് എന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് പൂർണ്ണമായി മുഖം ഒളിപ്പിച്ചു. എന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടാക്കിയ നാണവും അമ്പരപ്പും ഒരുതരം ലഹരിയായി മാറി അവളുടെ സർവ്വ നിയന്ത്രണങ്ങളും തെറ്റിക്കുകയായിരുന്നു.അവളുടെ ആ വിറയലും കീഴടങ്ങലും കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലെ ആവേശം ഇരട്ടിയായി. ഞാൻ

അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈ അമർത്തി, എന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് കൂടുതൽ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

"സത്യം പറടീ..." ഞാൻ അവളുടെ ചെവിയിൽ പതുക്കെ കടിച്ചു കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. "ഹാളിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ഫാസിലിന്റെ ആ നോട്ടവും, ശ്രീരാഗിന്റെ വർത്തമാനവുമൊക്കെ നിന്റെ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു ചലനം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടില്ലേ?

അവർ നിന്നെ ഒരു പെണ്ണായി കാണുന്നുണ്ടെന്ന ആ തിരിച്ചറിവ് നിനക്കുള്ളിൽ ഒരു പ്രത്യേക ലഹരി തരുന്നില്ലേ?"

ഹൻസിബ ശ്വാസമെടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നതുപോലെ എന്റെ ഷർട്ടിൽ വിരലുകൾ മുറുക്കി. എന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിലെ സങ്കൽപ്പങ്ങളെയും വികാരങ്ങളെയും അത്രത്തോളം ആഴത്തിൽ തട്ടിവിളിക്കുകയായിരുന്നു.

"ഇക്കാ... പ്ലീസ്, എന്നെക്കൊണ്ട് അങ്ങനെയൊന്നും പറയിപ്പിക്കല്ലേ," അവൾ

താണ ശബ്ദത്തിൽ, കെഞ്ചുന്നതുപോലെ പറഞ്ഞു. "നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് പറയുമ്പോൾ... എനിക്ക് എന്റെ സ്വന്തം വികാരങ്ങളെപ്പോലും പേടിയാകുന്നു. എനിക്ക് എന്താ സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് തന്നെ അറിയില്ല..."

"അതാടീ ഇതിന്റെ സുഖം!" ഞാൻ പതുക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ കവിളിലും കഴുത്തിലും ഉമ്മകൾ കൊണ്ടു മൂടി. "നീ അതൊന്നും പേടിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല.

നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന