Chapter Title : മുഹബത്ത് 4 [Vashalan]

നോക്കി അല്പം ഗൗരവത്തോടെ കൂട്ടിച്ചേർത്തു: "പിന്നെ... നിനക്ക് ഇവിടെ നിൽക്കാൻ ശരിക്കും ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന് തോന്നുകയാണെങ്കിൽ പറ.

നമുക്ക് ഇവിടെനിന്ന് മാറി വേറെ ഏതെങ്കിലും ഫ്ലാറ്റ് നോക്കാം. നിന്റെ സമാധാനമാ എനിക്ക് പ്രധാനം."

"അയ്യോ... അത് വേണ്ട ഇക്കാ!" എന്റെ വാക്ക് കേട്ടതും ഹൻസിബ പെട്ടെന്ന് കൈ ഉയർത്തി എന്നെ തടഞ്ഞു. "ഇപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഫ്ലാറ്റ് മാറേണ്ട ഒരു കാര്യവുമില്ല.

ഞാൻ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടായിട്ട് പറഞ്ഞതല്ല... നിങ്ങൾ ഇതൊക്കെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് തരുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ വരുന്ന കാര്യങ്ങൾ

നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞു എന്നേയുള്ളൂ."

അവൾ എന്റെ മാറിലേക്ക് കുറച്ചുകൂടി ചേർന്നുകിടന്ന്, എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടൻസിൽ കൈവിരലുകൾ കൊണ്ട് വെറുതെ തൊട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "ശരിക്കും... ഇവർ കൂടെയുള്ളതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ഇവിടെ വലിയ ആശ്വാസമുണ്ട്.

നിങ്ങൾ രാവിലെ പണിക്ക് പോയിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആകെ ഒരു ഒറ്റപ്പെടലാണ്. ആ സമയത്ത് യൂട്യൂബിൽ ഓരോന്ന് നോക്കിയും, സമയം കളഞ്ഞും ഇരുന്നാലും ബോറടി മാറില്ല.

പക്ഷേ വൈകുന്നേരം നിങ്ങൾ എല്ലാവരും കൂടെ വന്ന് ഹാളിലിരുന്ന് സംസാരിക്കുമ്പോൾ... എനിക്ക് വീടിന്റെ ഫീൽ കിട്ടാറുണ്ട്. ഇനിയിപ്പോൾ ഇവിടുന്ന് മാറി നമ്മൾ മാത്രം ഒരു റൂമിലേക്ക് പോയാൽ...

ഇവരൊക്കെയായിട്ടുള്ള ഒരു ബന്ധം വിട്ടുപോകില്ലേ? നിങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ആ ഒരു അടുപ്പവും അകൽച്ചയായി മാറില്ലേ?"

അവന്മാര് നോക്കുന്നതിലെ സങ്കോചമുണ്ടെങ്കിലും, എന്റെ സൗഹൃദവും

ആ ഫ്ലാറ്റിലെ സന്തോഷവും നഷ്ടപ്പെടരുതെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന അവളുടെ ആ മനസ്സ ഓർത്ത് ഞാൻ അവളെ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

"നീ എന്തൊരു പെണ്ണാടീ..." ഞാൻ അവളുടെ കവിളിൽ ആഞ്ഞുമ്മ വെച്ചു. "എന്നെയും എന്റെ കൂട്ടുകാരെയും പറ്റി നിനക്ക് ഇത്രയൊക്കെ ചിന്തയുണ്ടായിരുന്നോ?"

"പിന്നെയില്ലാതെ..." അവൾ