Chapter Title : മുഹബത്ത് 4 [Vashalan]

കാര്യം കൂടി അറിയണം," ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക്

ചാഞ്ഞ്, അവളുടെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു. "നിനക്ക് ഇത്രയും നാണവും സങ്കോചവുമൊക്കെ ഉണ്ടെന്ന് അറിയാം. നമ്മൾ സംസാരിക്കുമ്പോൾ പുറത്ത് അവരൊക്കെ കേൾക്കുമെന്നും നിനക്കറിയാം.

എന്നിട്ടും 'അയ്യോ ഇക്കാ... ഇതൊന്നും ഇപ്പോൾ വേണ്ട' എന്ന് പറഞ്ഞ് നീ എന്താ എന്നേ തടയാത്തത്... എന്താടി അത്?"

അവൾ കണ്ണ് ചിമ്മാതെ എന്നെ ഒന്നു നോക്കി. അവളുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരിയും കവിളിൽ നാണച്ചോപ്പും പടർന്നു.

"അത് പിന്നെ..." അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ വിരൽ കൊണ്ട് വെറുതെ വരച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു: "കല്യാണം കഴിഞ്ഞവർ റൂമിൽ കയറിയാൽ ഇങ്ങനെയൊക്കെ തന്നെയല്ലേ ഇക്കാ...

അത് സാധാരണ എല്ലാവരും ചെയ്യുന്ന കാര്യമല്ലേ. അതിൽ ഇപ്പോൾ വേറെ പ്രത്യേകിച്ച് എന്ത് വിചാരിക്കാനാ? പുറത്തുള്ളവർക്കായാലും

അറിയാലോ നമ്മൾ ഭാര്യയും ഭർത്താവും ആണെന്ന്..."

അവൾ വളരെ ലളിതമായി, തികച്ചും സ്വാഭാവികമായ മട്ടിൽ മറുപടി പറഞ്ഞ് എന്റെ മാറിലേക്ക് വീണ്ടും ചായഞ്ഞു.

പക്ഷേ ഞാൻ വിടാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നില്ല. ഞാൻ അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ച് മുഖം സാവധാനം ഉയർത്തി.ഞാന് അവളുടെ പൂറിലേക്ക് എന്റെ ഒരു വിരല് ഇട്ടു തടവി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:

എന്നിട്ടും... എന്നിട്ടും നീ ശബ്ദം കുറയ്ക്കാൻ നോക്കാതെ കൂടുതൽ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുകയാണല്ലോ പതിവ്?" ഞാൻ അവളുടെ ചെവിയോരം ചേർന്ന്, ചുണ്ടുകളിൽ കുസൃതിച്ചിരിയോടെ മന്ത്രിച്ചു.

ആ ചോദ്യം ഹൻസിബ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. കേട്ട മാത്രയിൽ അവളുടെ ശ്വാസം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയി. വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ, താൻ പിടിക്കപ്പെട്ടു എന്ന വലിയൊരു അത്ഭുതത്തോടും നാണത്തോടും അവൾ എന്നെത്തന്നെ

നോക്കി തരിച്ചുനിന്നു.

അത്രയും