Chapter Title : മുഹബത്ത് 4 [Vashalan]

കൊണ്ട് അവൾ കണ്ണ് ഇറുകി അടച്ചു. ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "ഇനി കേട്ടാലും കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ, അല്ലേ?"

അവൾ ഒട്ടും മടിക്കാതെ "കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല..." എന്ന് പതുക്കെ മൂളിക്കൊണ്ട് എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി മുഖം ചേർത്തു.

അത് കേട്ട് ഞാൻ ഒരൽപ്പം കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു: "ആഹാ, നിന്റെ മൂളൽ ഒക്കെ കുറച്ചുകൂടി കൂടുന്നുണ്ടല്ലോ പെണ്ണേ!"

അവൾ കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ചെറുതായി ഒന്ന് പിച്ചിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു: "കൂടിക്കോട്ടെ... ഞാൻ പിന്നെ എന്നെ എന്തിനാണ് കൺട്രോൾ ചെയ്യണേ? ഈ രാത്രിയും ഇവിടുത്തെ കാര്യങ്ങളുമൊക്കെ എല്ലാവർക്കും അറിയാവുന്ന കാര്യമല്ലേ..."

അവളുടെ ആ വാക്കുകളിലെ തുറന്ന സമ്മതവും ആവേശവും ആ രാത്രിയെ

കൂടുതൽ അർത്ഥവത്താക്കി.

ഞാൻ അവളുടെ കാതോലേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ച്, ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പതുക്കെ ചോദിച്ചു: "അപ്പൊ പുള്ളിയും പിള്ളേരുമൊക്കെ അപ്പുറത്ത് കിടന്ന് ഇതെല്ലാം കേൾക്കുന്നുണ്ട് എന്നറിയുമ്പോൾ...

നിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ സുഖം കുറച്ചുകൂടി കൂടുന്നുണ്ടോ പെണ്ണേ?"

അത് കേട്ടതും ഹൻസിബയുടെ കണ്ണുകൾ ഒന്നുകൂടി വിടർന്നു; നാണം കൊണ്ട് അവളുടെ കവിളുകൾ തുടുത്തുതുടർന്നു. അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂർണ്ണമായി പൂഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു:

"അതൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ... നമ്മൾ ചെയ്യുന്നതൊക്കെ അവരും കൂടെ അറിയുന്നുണ്ട് എന്നൊരു തോന്നൽ വരുമ്പോൾ... ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയാണ് പടരുന്നത്... ആ ശബ്ദങ്ങളും

നമ്മൾ അനുഭവിക്കുന്ന ഈ സുഖവുമൊക്കെ അവർ അപ്പുറത്തിരുന്ന് അറിയുന്നുണ്ടല്ലോ എന്ന ആലോചന തന്നെ എനിക്ക് വേറെ എതോ ഒരു ലോകത്തിലേക്ക് എത്തുന്ന ഫീലാ തരുന്നേ..."

ഞാൻ അവളുടെ കവിളിൽ തഴുകിക്കൊണ്ട് കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു: "നീ ഇങ്ങനെ ഒച്ചയുണ്ടാക്കി സുഖിക്കുമ്പോൾ, അടുത്ത മുറിയിൽ കിടക്കുന്ന അവന്മാർ നമ്മൾ ചെയ്യുന്നത് കേട്ട് മനസ്സിൽ എന്തായിരിക്കും ചിന്തിക്കുന്നത് എന്ന് നിനക്കറിയാമോ?"

അവൾ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് മുഖം ഉയർത്തി, നേരിയ നാണത്തോടെയും കുസൃതിയോടെയും പുരികം ഉയർത്തി ചോദിച്ചു: "പിന്നെ... അവരൊക്കെ എന്തായിരിക്കും ചിന്തിക്കുന്നത്?"

ഞാൻ അവളുടെ