Chapter Title : മുഹബ്ബത്തിൻ കുളിര് 5 [സ്പൾബർ]

കള്ളവെടി പരസ്പരമറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. എങ്കിലും ഇങ്ങിനെയൊക്കെ പറയാവോ… ?
അവളുടെ ഉമ്മയല്ലേ താൻ…?

“ഞാനാരേയും തട്ടിയെടുത്തിട്ടൊന്നുമില്ല…
പിന്നെ സൗന്ദര്യമുള്ളവരെ ആള് തേടി വരും… അതിന് അസൂയപ്പെട്ടിട്ട് കാര്യമില്ല…”

നസീമയും കലിപ്പിലായി…

“അയ്യടാ… ഒരു ലോക സുന്ദരി…
പത്ത് നാൽപത് വയസായില്ലേ…?
അടങ്ങിയൊതുങ്ങി നിന്നൂടെ… ?”

“ നിന്റെ തള്ളക്കാടീ വയസായത്…
എന്തായാലും നിന്നെക്കാൾ സുന്ദരി ഞാൻ തന്നെയാടീ…”

നസീമ പൊരുതാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു..

ഇതപകടമാണെന്ന് ബീരാന് മനസിലായി..
തൊട്ടപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ അഹമ്മദ് ഉറങ്ങുന്നുണ്ട്..
പതിയെയാണവർ പറയുന്നതെങ്കിലും ശബ്ദം കൂടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്..
അവനെങ്ങാനും അറിഞ്ഞാ പിന്നെ ചത്താ മതിയാകും..

“ പൊന്നു നസീമാ… നിങ്ങള് അടി കൂടല്ലേ…
ഞാൻ പോയേക്കാം…
മോളേ… അങ്കിള് പോട്ടേ…
നമുക്ക് പിന്നെക്കാണാം…”

ഇനിയിവിടെ നിന്നാൽ സംഗതി പന്തിയല്ലെന്ന് മനസിലാക്കിയ ബീരാൻ തടിയൂരാൻ നോക്കി..

“ ഹാ… അതെന്ത് പോക്കാ അങ്കിളേ…
എന്നെക്കാണാനല്ലേ അങ്കിള് വന്നത്… കണ്ടിട്ട് പോയാ മതി…
ഞാൻ വിളിച്ചിട്ടാ അങ്കിള് വന്നത്…
അത് വല്ലവരുടെയും മുറിയിലിരിക്കാനല്ല…”

കുൽസു വീണ്ടും നസീമയെ ചൂടാക്കി..

“കൊണ്ട് പോടീ…
പക്ഷേ, ഞാൻ വിളിച്ചിട്ടും ഒരുത്തൻ വന്നിട്ടുണ്ട്… അവനെ നീ മുറിയിൽ പൂട്ടി വെച്ചിരിക്കുകയല്ലേ…
ഇറക്കിവിടെടീ അവനെ…”

“ എടീ പൂറികളേ… ഒന്ന് പതുക്കെപ്പറ…
നസീമാ… നിന്റെ കെട്ട്യോനാ അപ്പുറത്ത് കിടന്ന് ഉറങ്ങുന്നത്…. നിനക്ക് ബോധമില്ലേടീ പൂറീ…”

നിവൃത്തിയില്ലാതെ ബീരാൻ രണ്ടാളേയും തെറി പറഞ്ഞു..

“ അതല്ലിക്കാ.. ഇവള്….”

നസീമയൊന്നടങ്ങി…
എന്നാൽ കുൽസു വിടാൻ തീരുമാനിച്ചില്ല..

“ അവനേയും ഞാൻ വിളിച്ചതാ…
എന്നെ പറ്റിച്ചല്ലേ ഉമ്മ അവനെ തട്ടിയെടുത്തത്…?”.

“എന്നാ അവനേയും നീയെടുത്തോടീ…
എന്നിട്ട് രണ്ടാളേയും കൊണ്ട് പൂറ്റിലും, കൂതീലും കയറ്റിക്ക്… അല്ല പിന്നെ…”

നസീമ ചീറി..

“ ഉം… കയറ്റിക്കും ഞാൻ…
ഏതായാലും ഉമ്മയിന്ന് കൊതിച്ചതല്ലേ…
അത് തന്നെ നടക്കട്ടെ…
ഉമ്മ പറ… ആരെ വേണം ഉമ്മാക്ക്…?”

യഥാർത്തത്തിൽ തമ്മിലറിഞ്ഞ ചമ്മൽ മറക്കാനാണ് രണ്ടാളും കലിപ്പിലായത്..
ആ ചമ്മലൊന്ന് മാറ്റണം.. അതിന് വേണ്ടിയാണ് പരസ്പരം കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത്..

നല്ല നാല് തെറി പറഞ്ഞതോടെ രണ്ടാളുടെയും നാണവും ചമ്മലും മാറി..

“ അതിനവനെവിടെ… ?”

വിനോദിനെ കാണാതെ നസീമ ചോദിച്ചു..

കുൽസു പുറത്തേക്കിറങ്ങി ഇരുട്ടിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുകയായിരുന്ന വിനോദിനെ പിടിച്ച് വലിച്ച് മുറിയിലേക്ക് കയറ്റി..

ഇപ്പോൾ ഞെട്ടിയത് ബീരാനാണ്..

“എടാ… വിനൂ… നീ… ?”

വിനോദ് ഞെട്ടിക്കൊണ്ട് ബീരാനെ നോക്കി..

“ഇക്കാ…”

ബീരാന് ചിരിക്കണോ കരയണോന്ന് മനസിലായില്ല..

മൂന്നാല് കൊല്ലമായി ബീരാൻ ഷർട്ടും പാന്റും