Chapter Title : നാദിയ [അഹമ്മദ്]

ആണ് ഈ രോഗം ജീവിതകാലം മുഴുവൻ മാറിയില്ലെങ്കിൽ താൻ എന്തു ചെയ്യും ചോദ്യങ്ങൾ മനസ്സിലൂടെ ഓടിമറഞ്ഞു മനസ്സിൽ ഓടിമറഞ്ഞ എല്ലാ ചോദ്യങ്ങളും മറച്ചുവച്ചു അവൾ സ്വെതയോടു മറ്റൊരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു Ok അങ്ങനെ ഒരു പരീക്ഷണത്തിനു ഞാൻ സമ്മതിച്ചു എന്നുതന്നെ കരുതിക്കോളൂ പക്ഷെ സാക്കിറിന്റെ രോഗം ഒരിക്കലും മാറിയില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം നോക്ക് നാദിയ ഞാൻ ആദ്യമേ പറഞ്ഞു സാകിർ ഒരു മനോരോഗി അല്ല ഇതൊരു അവസ്ഥ മാത്രമാണ് അയാളുടെ മനസ്സിൽ ലൈംകീകത എന്ന തെറ്റായ ചിത്രം പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു അത്രയെ ഉള്ളു യഥാർത്ഥ ലൈകികത എന്താണ് എന്നറിയുമ്പോൾ അയാളുടെ മനസ്സ് അതിൽ നിന്നും മാറും എനിക്കുറപ്പുണ്ട് അതിനു നി അവനെ സ്നേഹിക്കുക മാത്രം ചെയ്താൽ മതിയാവും സ്നേഹിക്കുന്നവരെ അവനൊരിക്കലും വേദനിപ്പിക്കാൻ ആവില്ല അത് തനിക്കും മനസ്സിലായി കാണുമല്ലോ അപ്പൊ തനിക്കു പറ്റുമെങ്കിൽ അയാളോടൊപ്പം നിൽക്കുക വിവാഹം കഴിച്ചു പുതിയ ഒരു ജീവിതം തുടങ്ങുക ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിക്കുക എല്ലാം സെരിയാവും എനിക്കെന്തായാലും ഒന്നുകൂടി ആലോചിക്കണം എന്തായാലും ഇതൊരു പരീക്ഷണം ആണ് ഇതിൽ 100% വിജയം ഉണ്ടാവും എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല അതിനാൽ തന്നെ പെട്ടെന്ന് ഒരു തീരുമാനം സാധ്യമല്ല മതി നാദിയ തന്നെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു താൻ സാക്കിറിനൊപ്പം നിൽക്കുമെന്ന് കാരണം നി അവനെയാണ് സ്നേഹിച്ചത് ഇവിടെ വന്നിട്ടുള്ള മറ്റുള്ളവരെല്ലാം സ്നേഹിച്ചത് അവന്റെ പണവും പ്രശസ്തിയും ആണ് അതുകൊണ്ട് എനിക്കുറപ്പുണ്ട് നാദിയ അവനെമാറ്റാൻ നിനക്കാവും നാദിയ ആത്മവിശ്വാസം ഇല്ലാത്ത രീതിയിൽ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു അപ്പൊ ശെരി നാദിയ കുറച്ചുനേരമായി വന്നിട്ട് സാകിർ അവിടെ ബോറടിച്ചു ഇരിക്കുകയാവും അതും പറഞ്ഞു അവർ പുറത്തേക്കു നടന്നു ഉമ്മറത്തെ സോഫയിൽ ചാഞ്ഞുകിടന്നുറങ്ങുകയാണ് സാകിർ സോഫയുടെ ഒരു കയ്യിൽ തലയും മറ്റേക്കയ്യിൽ കാലും കയറ്റിവച്ചു കിടക്കുകയാണ് സാകിർ സ്വെതയാണ് അവനെ തട്ടി ഉണർത്തിയത് അവൻ ഞെട്ടി ഉണർന്നു ആദ്യം നോട്ടം പോയത് കയ്യിലെ വാച്ചിലേക്കാണ് അതുകണ്ടുകൊണ്ട് ശ്വേത പറഞ്ഞു ഏയ്യ് സാകിർ പേടിക്കണ്ട താൻ സ്വപ്നം കണ്ടു എണീറ്റതല്ല ചിൽ അവന്റെ തോളിൽ കൈവച്ചുകൊണ്ടാണ് ശ്വേത അതുപറഞ്ഞതു സാകിർ അപ്പോയെക്കും വിയർത്തിരുന്നു