Chapter Title : നാദിയ [അഹമ്മദ്]

പക്ഷെ ഒന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പുതരാം ഒരിക്കലും തന്നെ ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകില്ല ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ഘട്ടത്തിലും എനിക്കൊരു ജീവിതം ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് എന്നെക്കാൾ ഉപരി തനിക്കുമാത്രം അവകാശപെട്ടതായിരിക്കും ഇതിലും തായ്മയായി ഞാൻ ദൈവത്തിന്റെ മുന്നിൽ മാത്രമേ അപേക്ഷിച്ചിട്ടുള്ളു , തനിക്കു എന്നെ വിട്ട് പോകാതിരുന്നൂടെ …… നിങ്ങളുടെ പ്രസംഗം കഴിഞ്ഞേകിൽ എന്നെ ഒന്ന് വീട്ടിൽ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യണം എന്റെ തീരുമാനം ഉറച്ചതാണ് അതുമാറ്റാൻ നിങ്ങളുടെ ഈ അഭിനയവും മതിയാവില്ല സാകിർ പിന്നൊന്നും പറയാൻ നിന്നില്ല വണ്ടി നാദിയയുടെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞു ഇനിയും അവളെ നിർബന്ധിക്കാൻ സാകിർ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു അവൾ ഇനിയും തന്റെ മുഖത്തുനോക്കി വല്ലതും പറഞ്ഞുപോയാൽ താൻ ചിലപ്പോൾ കരഞ്ഞു പോയെന്നു വരാം അവളോട്‌ നേരത്തെ അപേക്ഷിച്ചത് പോലും അങ്ങേയറ്റം അപമാനിതനായാണ ഇനിയും അവളുടെ മുന്നിൽ കരയുകകൂടി ചെയ്താൽ പിന്നെ അവൻ ഇല്ല എന്നവന് തോന്നി വണ്ടി അതിവേഗം തന്നെ പറന്നുപോയി ലക്ഷ്യം എത്തുന്നവരെ നാദിയയുടെ വീട്ടിൽ എത്തിയതും അവൻ മുന്നിൽ വണ്ടി സൈഡ് ആക്കി നാദിയ അവളുടെ ബാഗിൽ കയ്യിട്ടു ഒരു കാർഡ് പുറത്തെടുത്തു അത് സാക്കിറിനുനേരെ നീട്ടി അതവൻ വാങ്ങി നോക്കി ഒരു ഓർഫനേജിന്റെ അഡ്രസ് ആയിരുന്നു അത് നാളെ ഫ്രീ ആണോ നാദിയ അവനോടു ചോദിച്ചു ആണെകിൽ ആണെകിൽ ഈ ഓർഫനേജിൽ പോയി ഹബീബിക്കയെ കാണണം എന്നിട്ട് എന്നെ പെണ്ണ് ചോദിക്കണം നാദിയ ഒരൽപ്പം കുസൃതി ചേർത്ത് പറഞ്ഞു സാകിർ കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാൻ ആകാതെ അവളെ നോക്കി പിന്നെ സോറി ട്ടോ നേരത്തെ ഞാൻ വെറുതെ കളിപ്പിക്കാൻ പറഞ്ഞതാ പക്ഷെ അതൊക്കെ നന്നായി വേദനിച്ചു ന്ന് നിക്ക് അറിയാം ഞാൻ പുറകെ നടന്നപ്പോ എന്നെ ആട്ടിയകറ്റിയില്ലേ അതിനുള്ള ശിക്ഷ ആയി കണ്ടാൽ മതി എന്നുപറഞ്ഞു അവന്റെ കവിളിൽ ഒരു ചുംബനം നൽകി അവൾ ഇറങ്ങി ഓടിക്കളഞ്ഞു സാകിർ പിറ്റേന്ന് തന്നെ നാട്ടിലേക്ക് വച്ചുപിടിച്ചു നാദിയ പറഞ്ഞ ഓർഫനേജിൽ പോയി ഹബീബിനെ കണ്ടു കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചു ഹബീബിനും സന്തോഷം അങ്ങനെ പക്ഷെ കല്യാണം നാട്ടിൽ വച്ചുനടത്തണം എന്ന കണ്ടിഷൻ മാത്രം ഹബീബ് വച്ചു സാക്കിറിനും