Chapter Title : നാദിയ [അഹമ്മദ്]

തരോ എന്തിനാ മോളെ ഇപ്പോൾ പൈസ നിക്ക് ഒരു ഗിഫ്റ്റ് വാങ്ങണം ആർക്ക ഇപ്പോ ഗിഫ്റ്റ് മോളെ നാളെ ഞാൻ റഫീഖിന്റെ കല്യാണത്തിന് പോണുണ്ട് അവനു കൊടുക്കാനാണ് അതുവേണോ മോളെ വേണം ഉപ്പ അവൻ അറിയട്ടെ ഞാൻ തളർന്നിട്ടില്ല ന്നു അപ്പൊ നാളെ ഉപ്പ വരണ്ടേ ഉപ്പ വരണ്ട ഞാൻ കദീജന്റെ കൂടെ പൊക്കോളാം കല്യാണം ഉച്ചക്കല്ലേ ഞാൻ രാവിലെ പോയി ഗിഫ്റ്റ് വാങ്ങി ഉച്ചക്ക് അവനു അതുകൊടുത്തിട്ടു തിരിച്ചു വന്നോളാം മം മോളെ ഇഷ്ടം പിന്നെ അവിടെ പോയി ഒരു പ്രശ്നവും ഉപ്പാന്റെ കുട്ടി ഉണ്ടാകരുത് ട്ടോ ഇല്ല ഉപ്പ ഞാൻ ഒരു പ്രശ്നവും ഉണ്ടാകൂല അപ്പൊ ഉപ്പാന്റെ കുട്ടിക്ക് എത്ര പൈസ വേണം നിക്ക് ഒരു 10000രൂപ വേണം ഉപ്പ 10000രൂപയോ അത്രയും എന്തിനാ മോളെ അതും ഓനെപോലെ ഒരുത്തനു വേണം ഉപ്പ ഞമ്മക്കും വിലകൂടിയ ഗിഫ്റ്റ് വാങ്ങാൻ കഴിവുണ്ടെന്ന് അവൻ അറിയട്ടെ വിലകൂടിയ ഗിഫ്റ്റ് ആവുമ്പോൾ അവൻ അതു കളയില്ല ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അവൻ അതുകൊണ്ട് നടക്കണം അതുകാണുമ്പോൾ ഒക്കെ എന്നോട് ചെയ്ത ചതിയും ഓർമ്മവേണം മം എന്തായാലും പൈസ ഉപ്പ രാവിലെ തരാം ഉപ്പാന്റെ കുട്ടി മാറിയല്ലോ അതുമതി ഉപ്പാക്ക് അവൾ ഉപ്പാനെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഇതുകണ്ട് വന്ന ഉമ്മാക്ക് ഒരു ഉമ്മയും കൊടുത്തു അവൾ ഉള്ളിലേക്ക് ഓടിപോയി കണ്ടോടി അവൾ തിരിച്ചു വന്നു മ്മള് കൂടെയുണ്ടെന്ന് തോന്നിയ മക്കൾ പിന്നെ ഒന്നും ചെയൂല അവർ തെറ്റ് ചെയ്യും അതുതിരുത്താനും കൂടെ നിർത്താനും നമ്മൾ തയ്യാറാവണം ഫസ്ന മുറിയിൽ തന്റെ ഡയറി എടുത്തു എഴുതുകയാണ് അവളുടെ ഭാവനയിൽ വരുന്ന കവിതകൾ അവൾ അതിലാണ് കുറിച്ചിടാറു അതൊക്കെ പബ്ലിഷ് ചെയുന്നത് അവൾക്കു വലിയ ആഗ്രഹമാണ് റഫീഖിനും ഇതിൽ വലിയ താല്പര്യം ആയിരുന്നു അവനെ ഇഷ്ടപ്പെടാൻ അതും ഒരു കാരണമാണ് അവൾ അപ്പോൾ തോന്നിയ ചില വരികൾ അതിൽ കുത്തിക്കുറിച്ചുവച്ചു എന്നിട്ട് അവ മടക്കി വച്ചു മറക്കാം എന്ന് പറയാൻ എളുപ്പമാണ് പക്ഷെ അതു ചെയ്യാൻ ഭയങ്കര ബുദ്ധിമുട്ട് തന്നെ ആണ് അവനെങ്ങനെ തന്നെ മറക്കാൻ കഴിഞ്ഞു